فهرست مطالب وبلاگ تاريخ و تحقيق

 زیارت حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام

ورود به اينترنت را با زيارت حرم امام معصوم

حضرت امام رضا عليه السلام آغاز نماييم.

---

  کانال ایتا:   https://eitaa.com/ksedaghat

بخش معارف وبلاگ

 بخش انديشه وبلاگ

بخش خدمات وبلاگ  بخش بایگانی وبلاگ   وبلاگ درگاه   وبلاگ ابن خلدون    بانك مقالات جهاني شدن

 

---

       

  دانلود کتاب شیعه شناسی اهل سنت جلد اول  جدید 

 مراکز فروش کتاب شیعه شناسی اهل سنت - جلد اول  

 فروش آنلاین کتاب: شیعه شناسی اهل سنت مجلد اول

علاقه‌مندان به مطالب وبلاگ حتما اينجا را كليك نمايند.

 

به زودی : انتشار دو مجلد کتاب

به زودی منتشر می‌شود: ما سلام از روضه شیر خدا آورده‌ایم ... 

 http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/5302621

کتاب در اصل مقدمه‌ای است از مجموعه‌ای در سه مجلد درباره عتبات عالیات و عراق  که ان شاء الله به سرانجام برسد. 

به زودی منتشر می‌شود: نورستان به ضمیمه رساله ثقاة الرواة مرحوم آیت‌الله علامه سید هبة الدین حسینی شهرستانی

http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/5135072

آخرین مطالب کانال

جشنواره تابستانی فروش مقالات isi و isc و پایان نامه   https://eitaa.com/ksedaghat/442

https://eitaa.com/ksedaghat/441

گلدسته مفردات JPG - نسخه نایاب در خوشنویسی    https://eitaa.com/ksedaghat/440

درباره کتاب تاریخچه مزار شاه اولیاء حضرت امام علی علیه السلام در بلخ افغانستان

https://eitaa.com/ksedaghat/428

دانلود کتاب PDF تاریخچه مزار شاه اولیاء علیه السلام   https://eitaa.com/ksedaghat/434

دانلود کتاب گفتگونامه PDF - لکنهو 1316 قمری  https://eitaa.com/ksedaghat/424

شماره جدید الحجاز PDF منتشر شد   https://eitaa.com/ksedaghat/418

دانلود کتاب PDF دومین نشست صلح کلید امنیت حهان ... آیت‌الله حاج میرزا خلیل کمره‌ای قدس سره

https://eitaa.com/ksedaghat/415

 

گزارش روزنامه اطلاعات از نشست طلايه‌داران وحدت اسلامي

روزنامه اطلاعات: تاريخ خبر: پنج‌شنبه 27  ارديبهشت 1397- یکم رمضان 1439ـ 17 مه 2018ـ شماره 27005

نشست طلايه‌داران وحدت اسلامي با عنوان آرا ‌و انديشه‌هاي آيت الله شهيد محمدباقر صدر

---

دومين نشست علمي طلايه داران وحدت اسلامي با عنوان آرا و انديشه هاي آيت الله شهيد محمدباقرصدر(قدس سره) با شرکت علما، پژوهشگران و انديشمندان ديروز (چهارشنبه) در پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما ، در اين نشست دکتر حسينعلي قبادي رييس پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي با اشاره به اينکه آيت الله شهيد محمد باقر صدر در حوزه مباني اقتصاد که برگ برنده متفکران مارکسيست ها بود کمر اين تفکر را شکسته است به تشريح نقش خاندان صدر در تقويت و ترويج مباني درست تفکر اسلامي در ميان مسيحيان لبنان پرداخت و گفت: اين خاندان راه متمايز و کارآمد را در اين مسير گشودند که ما فاقد آن هستيم.

براساس اين گزارش قرائت پيام آيت الله العظمي سيدکاظم حسيني حائري برنامه بعدي اين نشست بود که توسط حجت الاسلام واعظي خوانده شد.

در بخشي از اين پيام وحدت گرايي و رويکرد تقريبي يکي از ويژگي هاي آيت الله صدر خوانده شده و آمده است: اين ويژگي در همه ميدان هاي فکري، مفاهيم و فعاليت هاي عملي و اجتماعي آن شهيد حضور و ظهور داشت .

در بخش ديگر اين پيام شهيد صدر نظريه پرداز متعلق به همه جريان ها و گرايش هاي مذهبي امت اسلام خوانده شده و نوشته شده است: او مکتب هاي اقتصادي مارکسيستي و سرمايه داري را نقد کرد و با نوشتن کتاب "آقتصادنا" ساختمان کلي اقتصاد اسلامي و نظام توزيع و توليد در آن را به تفصيل شرح داد و در نبردي سخت با اين دو مکتب انديشه هاي آنها را شکست داد.

شاخصه ديگري که در اين پيام به عنوان نشانه ويژگي تفکر شهيد صدر آمده است روش پژوهش آن شهيد است که در اين روش او تنها به بهره گيري از ابزارها و پشتوانه هاي علمي خاص مذهبي خود بسنده نمي کرد بلکه هرآنچه در عرصه انديشه اسلامي وجود داشت را به کار مي گرفت تا به راي به دست آمده ويژگي فراگير و شمول بخشد و آن را به عنوان حکم اسلام در چارچوب گستره آن ارائه کند.

در ادامه اين پيام استفاده آن شهيد از زبان فراگير و تعابير جذاب و ديدگاه او نسبت به مرجعيت از ديگر شاخصه‌هاي ويژگي شهيد صدر خوانده شده و آمده است: او مرجع را رهبري براي عموم مسلمانان مي دانست که تلاش هاي نظري و عملي اش دغدغه همه امت را دارد و اين طور نيست که تنها مرجع يک فرقه يا گروه معين باشد.

براساس اين گزارش آيت الله حاج شيخ محمدعلي تسخيري نيز در اين نشست به تفصيل درباره ايده هاي شهيد صدر سخن گفت و با تشريح تفسير موضوعي گفت: اگر مفسر همه آيات را جمع کند و يک برداشت از آنها داشته باشد تفسر موضوعي است و شهيد صدر روش ديگري را نيز مطرح کرد به اين صورت که يک موضوع حياتي و مهم را انتخاب و پس از بررسي همه جانبه و درآوردن سئوالات اساسي، آنها را در محضر قرآن مطرح مي کنيم و ما فقط مستمع مي باشيم و طوري با قرآن عجين مي شويم که انگار قرآن با ما صحبت مي کند.

وي با اشاره به اينکه براساس ايده شهيد صدر مطالعات ما از تجربه انساني شروع و به جواب هاي قرآن و سئوالات مفسرختم مي شود، افزود: اين تفسير موضوعي است که شهيد صدر مطرح کرده است و براساس آن مشکلات انساني در محضر قرآن مطرح مي شود.

آيت الله تسخيري در بخش ديگري از سخنان خود با تشريح و نقد نظريه هاي اقتصادي سرمايه داري و مارکسيسم نتيجه گرفت که ديدگاه آيت الله صدر مبتني بر نظريه قرآن نجات بخش اقتصاد و نيازهاي انسان است و ناديده گرفتن نعمت هاي الهي، کفر و ظلم به اين نعمت هاست. 

براساس گزارش خبرنگار اطلاعات ، دکتر مهدي گلشني سخنران ديگر اين نشست بود که نبوغ، شهامت، رفتار اخلاقي، جامع نگري و آگاه بودن به مقتضيات زمان را از خصوصيات بارز شهيد صدر دانست و گفت: متاسفانه امروز حوزه هاي ما خيلي آگاه به تحولات زمان و اتفاقات جهان نيستند و بجاي توجه به نيازهاي روز به مسائل فرعي چسبيده اند.

وي با تشريح روند مطالعات و فعاليت هاي علمي، اجتماعي و سياسي شهيد صدربه تجربيات خارج از کشور خود در خصوص جاذبه اخلاقي شهيد صدر اشاره کرد و افزود: حداقل دو نفر آفريقايي را من شاهد بودم که مجذوب و شيفته برخورد و رفتار انساني و اخلاقي شهيد صدر شده بودند.

دکتر گلشني در ادامه صحبت هاي خود به تشريح تجربه گرايي از ديدگاه شهيد صدر پرداخت و گفت: براساس ديدگاه آن شهيد هرچقدر هم از طريق تجربه بخواهيم مبداء عليت را تشخيص بدهيم موفق نخواهيم شد.

وي با اشاره به حاکم بودن اصل شانس در دنياي اتمي امروز به مخالفت شهيد صدر به رغم اينکه اکثرا در کشورهاي اسلامي آن را قبول داشتند، اشاره کرد و گفت: مرحوم صدر در کتاب خود سفت و سخت با اين نظريه مخالفت کردند. 

به گفته دکتر گلشني شهيد صدر استقراء را نيز کاملا قبول داشتند، چرا که روش قياسي را کافي نمي دانستند و به همين دليل سراغ استقراء آمدند و اين موضوع درآثار خودش را در روند فعاليت ها و نظريه هاي آن شهيد برجاي گذاشت.

آيت الله حاج شيخ محسن اراکي سخنران بعدي اين نشست بود که سه ابتکار علمي شهيد صدر را مورد بحث و بررسي قرار داد و گفت: در رشته منطق شهيد صدر پلي بين احتمال و يقين ايجاد کردند و در عرصه فلسفه نيز قانون عليت را تفسير کردند.

وي ابتکار سوم شهيد صدر را در عالم فقه دانست و افزود: اينکه بتوانيم به فقه نظام دست پيدا کنيم و از چنبره فقه فردي بيرون بياييم و فقه ما براي جامعه کارگشا باشد، فقهي است که شهيد صدر روش آن را توضيح داده است.

آيت الله اراکي فقه نظام مورد نظر شهيد صدر را يک نظريه سياسي خواند و تصريح کرد: ما امروز به فقه فرهنگ و بهداشت نيز نياز داريم و گام براي داشتن اين نوع فقه را شهيد صدر برداشته اند.

دکتر ثريا مکنون آخرين سخنران اين نشست بود که با تشريح نظريه هاي شهيد صدر و بنت الهدا صدر در خصوص جايگاه زنان خواستار ارزيابي مجدد نسبت به اين جايگاه شد و بر متفاوت شدن الگوها براي زنان تاکيد کرد.

به گزارش خبرنگار ما، در پايان اين نشست از کتاب نشست علمي طلايه داران صلح و وحدت اسلامي آيت الله حاج ميرزا خليل کمره اي (ارديبهشت 1396) رونمايي شد

 

دومین نشست علمی طلایه داران صلح و وحدت اسلامی برگزار می شود

دومین نشست علمی طلایه‌داران صلح و وحدت اسلامی با محوریت اندیشه‌های آیت‌الله شهید سید محمدباقر صدر(قدس سره) با پیام حضرت آیت‌الله العظمی سیدکاظم حسینی‌حائری مدظله العالی برگزار می‌شود.

در این نشست آیت‌الله محمدعلی تسخیری، آیت‌الله محسن اراکی، دکتر مهدی گلشنی و دکتر ثریا مکنون سخنرانی خواهند کرد.

از برنامه های جنبی این نشست می توان به رونمایی از کتاب نشست علمی صلح کلید امنیت جهان، نگاهی به زندگی و اندیشه های مرحوم آیت الله حاج میرزا خلیل کمره ای (قدس سره) با حضور بیت آن مرحوم و مجموعه آثار شهید صدر (قدس سره) اشاره داشت. همچنین در این نشست نمایشگاهی از تصاویر آن شهید به نمایش گذاشته خواهد شد.

این نشست چهارشنبه ۲۶اردیبهشت از ساعت ۱۰الی ۱۲:۳۰در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به نشانی: بزرگراه کردستان، خیابان صادق آئینه‌وند(۶۴غربی) برگزار خواهد شد.

گفتنی است، این برنامه توسط مرکز اسناد فرهنگی آسیای پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با مشارکت پژوهشگاه تخصصی شهید آیت‌الله سید محمدباقر صدر (قدس سره)، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم و موسسه البلاغ برگزار می شود.

روزنامه اطلاعات یکشنبه  اردیبهشت 1397 صفحه 3

خبر نشست علمی در وبگاه رسمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

چون به جز نشر دین نبودش کام

به گزارش گروه اندیشه خبرگزاری شبستان: دکتر کامیار صداقت ثمر حسینی، استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، به بهانه برگزاری سی و یکمین کنفرانس وحدت اسلامی که چند روز قبل در تهران به کار خود پایان داد، یادداشتی را با محوریت علامه سید مرتضی رضوی کشمیری، از علما و اندیشمندان فعال در عرصه وحدت اسلامی به رشته تحریر در آورده است. متن این یادداشت که در اختیار خبرگزاری شبستان قرار گرفته است را در ادامه می خوانید:

http://www.shabestan.ir/detail/News/675259

 حجت‌الاسلام‌والمسلمین علّامه سیّد مرتضی رضوی کشمیری^(ره) یکی از شخصیت‌های فرهنگی تابناکی است که زندگی خود را وقف نشر دین و اعتلای کلمه اسلام کرد. معظم‌له در 28 جمادی الآخر سال 1348 قمری در خاندانی جلیل‌القدر در شهر نجف اشرف دیده به جهان گشود. ایشان نَسَباً فرزند عالم متقی، آیت‌الله حاج سیّد محمد رضوی کشمیری^(ره) (متوفی 3 ذی‌الحجه سال 1392 قمری) و نوه سیّد العلماء و صاحب الکرامات، آیت‌الله سید مرتضی کشمیری^(ره) (متوفی 1323 قمری) و سَبَباً داماد مرحوم سیّد محمّدباقر نوه آیت‌الله العظمی سیّد کاظم طباطبایی یزدی^(ره) است.

 علّامه رضوی مقدمات علوم دینی را در نزد پدر فاضلش که به زهد و تقوی شهره بود، آموخت؛ و آنگاه به فراگیری فقه و اصول در نزد مرحوم آیت‌الله شیخ علی قمی^(ره) (متوفی 1371 قمری) و علّامه کبیر سیّد زین‌العابدین کاشانی^(ره) مبادرت کرد. تمامی آن بزرگان دارای جهاتِ فرهنگی و اخلاقی درخشانی بودند و در تکوین شخصیت علمی علّامه رضوی تأثیری بسزا گذاشتند؛ برای مثال، مرحوم شیخ علی قمی، در سراسر عمر بابرکتش نمونه ساده‌زیستی راستین بود و بر استفاده از اجناس ساختِ کشورهای اسلامی مواظبت می‌کرد. علاوه بر اینها، علّامه رضوی دارای اجازاتِ روایت از آیت‌الله میرزا محمد عسکری طهرانی^(ره) (پدر علّامه شیخ نجم‌الدین عسکری) و علّامه دکتر حسین علی محفوظ^(ره) (متوفی 22 محرم الحرام سال 1430 قمری) بود.

 ایشان هم خود صاحب تألیفاتی ارزشمند بود و هم با همّتی بلند، به تأسیس انتشارات (مکتبة النجاح) مبادرت کرد تا مصادر شیعه امامیّه و تألیفات علمای آن را در جهان اسلام منتشر کند و این مقصود را گاهی در نجف اشرف و گاهی در قاهره و سرانجام در ایران دنبال می‌کرد.

تألیفات معظم‌له آکنده از منابعِ جدید و موضوعاتِ مورد نیاز عصر است. عصر او عصر مبارزه مسلمانان با استعمار، طرد تفرقه و تکفیر و عصر شکوفایی دارالتقریب قاهره بود و او به خوبی بر نیازهای عصرش واقف شده بود. علّامه رضوی در خلال مسافرت‌های خود به مصر در سالهای 1378 ه.ق و 1396 ه.ق به معرفی تألیفات شیعیان به جامعه علمی مصر و جهان تسنن مبادرت کرد و در بازنشر آثار امامیّه در مصر همتی والا داشت. شیخ احمد حسن الباقوری (وزیر وقت اوقاف مصر) در نامه‌ای به او به درستی ریشه بیشتر نزاع میان فریقین را ناشی از جهل آنان نسبت به آراء و اندیشه‌های یکدیگر دانسته بود و علّامه رضوی تمام همّ خود را بر زدودن جهل و جهالت‌ها متمرکز کرده بود. در آن روزگار که وهابیانی همچون محب‌الدین الخطیب می‌کوشیدند تا شیعه امامیّه را از مجرای آثار ابن تیمیه به مسلمانان سنی بشناسانند، معظم‌له با دقتی بسیار کتاب‌های مهمی از «وسائل الشیعة و مستدرکاتها» تألیف شیخ حرّ عامِلی تا «أصل الشیعة و أصولها» تألیف آیت‌الله محمدحسین آل کاشف‌الغطاء را منتشر کرد که دکتر حامد حفنی داود - که رحمت خدا بر آن آزادمرد عرصه تقریب و وحدت اسلامی باد!- بر بسیاری از آن‌ها مقدمه‌های ارزشمندی نگاشت.

 امّا وجه مهم دیگر فعالیت علّامه رضوی، شناساندن «بی‌واسطه» نظرات علماء و اندیشمندان مصری به شیعیان بود که تا آن زمان بی‌سابقه بود. مثال بارزِ آن را می‌توان در کتابِ ارزشمندِ «مَع رجال الفکر فی القاهرة» مشاهده کرد که شاملِ گفتگوهای فرهنگی مهم او با رجال اندیشه و فرهنگ مصر است.

 همچنین باید به کتاب دیگر او با عنوان «البرهان علی عدم تحریف القرآن» اشاره کرد که دارای ارجاعات بسیاری در ردّ اتهامات وهابیان و تأیید «عقیده امامیّه درباره قرآن» از سوی دانشمندان معظم اهل سنّت است. همین رویکرد را می‌توان در دیگر کتاب‌های علّامه رضوی با عناوین «آراء علماء مصر المعاصرین حول آثار الإمامیة» و «فی سبیل الوحدة الاسلامیة» نیز مشاهده کرد. کتاب «فی سبیل الوحدة الاسلامیة» دربردارنده روایتِ بسیار مهمی از وقایع و قضایایی است که در درون جامعه مصر، الأزهر و دارالتقریب قاهره شکل گرفته بودند و مبتنی بر این ایده متعالی نگاشته شده است که «بنی الاسلام علی کلمة التوحید و توحید الکلمة» در حاشیه عرض می‌شود که شعار گرد آمدن حول «کلمة التوحید و توحید الکلمة»‌ شعار علمای فریقین در دارالتقریب قاهره بود، چنانکه مفسر قرآن مرحوم علیرضا خسروانی قاجار(متوفی 1386 قمری) صاحب تفسیر خسروی، اشاره دارد که این سخن را ابتدا از مرحوم آیت‌الله شیخ محمدحسین کاشف الغطاء آموخته و تا زنده است تأثیر آن در اعماق روحش باقی است.

 باری، استفاده از مقالات و مصاحبه‌های بکر با علمای اهل سنّت چنان در آثار علّامه رضوی کشمیری موج می‌زند که اگر منتشر نمی‌شدند، بی‌تردید اطلاعاتِ مهمی از دارالتقریب قاهره و اندیشه‌های علمای آن هرگز به دست ما نمی‌رسیدند. نکته اساسی در فعالیت معظم‌له آن است که این آثار را در همان زمان و در خود قاهره یعنی در بهترین مکان و مناسبت‌ترین زمان ممکن منتشر می‌کرد و این امر بر وثاقت و اعتبار آن کتاب‌ها می‌افزود. اینجاست که علّامه رضوی خار چشم دشمنان وحدت اسلامی شد. وهابیان افراطی نه می‌توانستند منکر کتاب‌های او شوند و نه قادر بودند فضل علمای بزرگی چون شیخ عبدالمجید سلیم، شیخ محمود شلتوت و یا شیخ محمد غزالی را نادیده بگیرند، در نهایت آنان عاجزانه علمای بزرگ الازهر را متهم به بی‌اطلاعی و ساده‌لوحی می‌کردند که خود فضیحتی دیگر برای وهابیان بود. نمونه‌ای از آن‌ها شیخ وهابی مصری، عبدالله موصلی است که در مبحث دوّم از فصلِ سوّم کتاب «حقیقة الشیعة حتی لا ننخدع» با چنین رویکردی به فعالیت‌های فرهنگی مرحوم علّامه سیّد مرتضی رضوی حمله می‌کند ولی چاره‌ای جز فرافکنی و توهین به علمای کبار الأزهر ندارد.

 بخشی دیگری از تألیفات مرحوم علّامه رضوی درباره وهابیّت است. روایتِ آیت‌الله سیّد مرتضی رضوی پیرامون وهابیّت، روایتی است عالمانه، و بر پایه توجه به منابع اهل سنت است. منبع‌شناسی این امکان را به محقق می‌دهد تا نقشه راه وهابیّت - دوستان و دشمنان آن را - به خوبی بشناسد و علّامه رضوی این نقشة راه را به خوبی می‌شناخت و می‌شناساند. از زمرة تألیفات معظم‌له در این خصوص می‌توان به کتاب‌‌های «ملحق البراهین الجلیّة فی الرد علی الوهابیة»، «ماضی الوهابیین و حاضرهم» و «صفحة عن الوهابیّین» اشاره کرد.

 اینچنین است که خاطراتِ زندگی علّامه رضوی به روایتی مهم از اساسی‌ترین وقایع فرهنگی جهان اسلام مبدل شده است و کتاب‌های معظم‌له همچون «السیّد مرتضی الرضوی، رحْلاتُه – آثاره»‌ و «مذکّرات حوْل الدُّول العربیّة و الإسلامیّة» خاطراتی از تاریخ حیاتِ یک امّت با پدیده عظیم دارالتقریب قاهره است.

سرانجام آن محقق دلسوز و توانا در سوّم اردیبهشت ماه 1396 شمسی در شهر تهران دیده از جهان فرو بست. بر لوحِ مزار او در بهشت زهراء تهران چنین آمده است: «اینجا یک دنیا صفا و پاکی در خاک آرمیده است؛ پدری دلسوز و مهربان، اسوه اخلاص و اخلاق و عالم و محقق سیّد مرتضی رضوی فرزند سیّد محمّد» و افزون بر آن باید گفت:

چون به جز نشر دین نبودش کام

فاش گردید جاودانش نام

 منابع:

السید مرتضی الرضوی (1390 ه.ش) مذکِّرات حول الدّول العربیّة و الإسلامیّة، طهران، مؤسسة آفاق.

السید مرتضی الرضوی (1978 م) فی سبیل الوحدة الاسلامیة، القاهرة، مطبوعات النجاح بالقاهرة.

کتاب در احوال و اندیشه‌های آیت‌الله حاج میرزا خلیل کمره‌‌ای قدس سره الشریف

 لینک دانلود رایگان:

کتاب در احوال و اندیشه‌های آیت‌الله حاج میرزا خلیل کمره‌‌ای به روایت حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ ناصرالدین کمره‌ای

استفتاء از حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی - جهت اطلاع مؤمنین و رفع شبهات و تردیدها

باسمه تعالی شأنه

حضور مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی آقای مکارم شیرازی مد ظله العالی

سلام علیکم احتراماً یکی از اساتید دانشگاه‌های کشور، مدتی است حتی در برخی از جلسات جذب اعضای هیأت علمی یکی از پژوهشگاه‌های کشور، ایده «روحانیت حوزه‌های علمیه منهای لباس» را دنبال می‌کند و مدعی است لباس روحانیت جزیی از روحانیت به‌شمار نمی‌آورد و روحانیون لازم نیست مقید بدان باشند وی این موضوع را از اقتضائات دوران جدید به شمار می‌آورد. با عنایت به این موضوع، خواهشمند است نظر شریف خود را در زمینة پرسشهای زیر برای اطلاع مؤمنین و رفع شبهات و تردیدها بفرمایید:

 1. آیا روحانیون باید التزام به لباس متداول روحانیت (عبا، قبا و عمامه) داشته باشند؟ یا امروزه دیگر نیازی به التزام بدان نیست؟

 2. آیا لباس روحانیت حوزه‌های علمیه پاسداشت سنت پیامبر اکرم (ص) و عمامه‌گذاری پاسداشت واقعه غدیر خم است یا آنکه پدیده‌ای است تاریخی که در هر دورانی تاریخی می‌توان جلوه و شکل جدیدی داشته باشد؟

 3. حکم درآوردن لباس روحانیت و استفاده گاه‌به‌گاه و دلبخواهی از آن چیست؟

---

 

پاسخ: کد رهگیری: 9211050089 

 دریافت به تاریخ ۱۷ بهمن ماه ۱۳۹۲

 

این تفکرات صحیح نیست و افرادی که در حد مطلوبی از دروس حوزه بهره برده اند و توانایی تبلیغ دین را دارند در صورتی که محذور مهمی نداشته باشند لازم است با رعایت شئونات ملبس به لباس مقدس روحانیت شوند.

  

استفتاء از حضرت آیت الله العظمی مظاهری - جهت اطلاع مؤمنین و رفع شبهات و تردیدها

باسمه تعالی شأنه

 

 حضور مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی آقای مظاهری مد ظله العالی

سلام علیکم احتراماً یکی از اساتید دانشگاه‌های کشور، مدتی است حتی در برخی از جلسات جذب اعضای هیأت علمی یکی از پژوهشگاه‌های کشور، ایده "روحانیت حوزه‌های علمیه منهای لباس" را دنبال می‌کند و مدعی است لباس روحانیت جزیی از روحانیت به‌شمار نمی‌آورد و روحانیون لازم نیست مقید بدان باشند وی این موضوع را از اقتضائات دوران جدید به شمار می‌آورد. با عنایت به این موضوع، خواهشمند است نظر شریف خود را در زمینة پرسشهای زیر برای اطلاع مؤمنین و رفع شبهات و تردیدها بفرمایید:

۱. آیا روحانیون باید التزام به لباس متداول روحانیت (عبا، قبا و عمامه) داشته باشند؟ یا امروزه دیگر نیازی به التزام بدان نیست؟

 2. آیا لباس روحانیت حوزه‌های علمیه پاسداشت سنت پیامبر اکرم (ص) و عمامه‌گذاری پاسداشت واقعه غدیر خم است یا آنکه پدیده‌ای است تاریخی که در هر دورانی تاریخی می‌توان جلوه و شکل جدیدی داشته باشد؟

 3. حکم درآوردن لباس روحانیت و استفاده گاه‌به‌گاه و دلبخواهی از آن چیست؟

 

با احترام ملتمس دعا

 

---

پاسخ معظم له (سوال شماره:26723  - دریافت: ۸ بهمن ۱۳۹۲)

بسمه تعالي

از خصوصيّات آن شخص و کار او اطلاع ندارم؛ امّا به طور کلّي لباس روحانيّت، نشانۀ سربازي حضرت ولي‌عصر«ارواحنا‌فداه» و به منزلۀ سلاح در جنگ فرهنگي است و از اين جهت طلاب علوم ديني بايد به آن اهميّت دهند و مراقب شبهه‌افکني بدخواهان تشيّع باشند و به اين گونه حرف‌هاکه انحرافي است، توجه نکنند.

حسين المظاهري

---

نقل از وبلاگ دکتر کامیار صداقت ثمرحسینی

استفتاء از حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی - جهت اطلاع مؤمنین و رفع شبهات و تردیدها

کد ثبت سئوال -  12434  دریافت ۷ بهمن ۱۳۹۲

در سایت دفتر  مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت‌الله العظمی نوری همدانی ^{مد ظله العالی}

سئوال:

باسمه تعالی شأنه

حضور مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیت الله العظمی آقای نوری همدانی مد ظله العالی

 سلام علیکم

احتراماً یکی از اساتید دانشگاه‌های کشور، مدتی است حتی در برخی از جلسات جذب اعضای هیأت علمی یکی از پژوهشگاه‌های کشور، ایده «روحانیت حوزه‌های علمیه منهای لباس» را دنبال می‌کند و مدعی است لباس روحانیت جزیی از روحانیت به‌شمار نمی‌آورد و روحانیون لازم نیست مقید بدان باشند وی این موضوع را از اقتضائات دوران جدید به شمار می‌آورد.

با عنایت به این موضوع، خواهشمند است نظر شریف خود را در زمینة پرسشهای زیر برای اطلاع مؤمنین و رفع شبهات و تردیدها بفرمایید:

1. آیا روحانیون باید التزام به لباس متداول روحانیت (عبا، قبا و عمامه) داشته باشند؟ یا امروزه دیگر نیازی به التزام بدان نیست؟

 2. آیا لباس روحانیت حوزه‌های علمیه پاسداشت سنت پیامبر اکرم (ص) و عمامه‌گذاری پاسداشت واقعه غدیر خم است یا آنکه پدیده‌ای است تاریخی که در هر دورانی تاریخی می‌توان جلوه و شکل جدیدی داشته باشد؟

 3. حکم درآوردن لباس روحانیت و استفاده گاه‌به‌گاه و دلبخواهی از آن چیست؟

با احترام ملتمس دعا

---

جواب معظم له:

بسمه تعالي

سلام عليكم

ج1. در فرض سوال، پوشیدن کسوت مقدس روحانیت در هر دوره ای بر اهل علم، لازم و ضروری است.

ج2. پوشیدن لباس روحانیت به جهت تاسی و تبعیت از پیامبر و ائمه اهل البیت(علیهم السلام) است.

ج3. لازم است از در آوردن لباس روحانیت اجتناب شود.

---

 نقل از وبلاگ دکتر کامیار صداقت ثمرحسینی

 

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی

ولادت و تحصیلات

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی از علمای عامل و مجتهدین نامدار معاصر خراسان، در سال ۱۳۲۹ قمری برابر با سال ۱۲۸۹ شمسی در روستای خیرآباد مایوان چشم به دنیا گشود.

در سن ۱۳ سالگی برای تحصیل علوم دینی به شهر قوچان رفت و در طول سه سال، مقدمات را آموخت.

برای تکمیل تحصیلات خود در سال ۱۳۴۵ قمری به مشهد مقدس رفت و به مدت ۶ سال به تکمیل ادبیات عرب پرداخت.

آیت الله قوچانی در سال ۱۳۵۱ قمری به نجف اشرف هجرت کرد و در حوزه درسی فقه و اصول آیات عظام آقا ضیاء عراقی، حاج سید محمود شاهرودی، حاج سید ابوالحسن اصفهانی و سایر علما شرکت نمود.

پس از ۲۰ سال زندگی در حوزه نجف و نیل به درجه اجتهاد، در سال ۱۳۷۱ قمری به قوچان رفت و در این شهرستان به ترویج و نشر احکام اسلامی و تدریس علوم دینی پرداخت.

اقامت در مشهد مقدس

پس از ده سال خدمت فرهنگی و علمی در قوچان، در سال ۱۳۸۱ قمری به مشهد مقدس سفر کرد و مجاورت دائمی حضرت ثامن الحجج (ع) را اختیار نمود.

ایشان فرموده اند که «در ملاقاتی با علامه امینی، ایشان فرمودند چرا قوچان را ترک کردید، مردم در آنجا از شما بهره مند می شدند. گفتم شما در «الغدیر» این بیت را آورده اید: فرایتُ اَنّ الاعتزالَ سلامهً و جعلتُ نفسی، واوَ عَمرو الزّائده (دنیا را به اهل دنیا گذاشتم…)».

آیت الله حاج شیخ ذبیح الله قوچانی علاوه بر مقام علمی و جامعیت، از وارستگی و معنویت بالایی برخوردار بود. در سیر و سلوک شرعی مقام بالایی داشت. ایشان همچنین در حوزه علمیه مشهد با عالمان برجسته ای همچون آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی ارتباط داشت.

اندرزها

یکی از شاگردان مرحوم آیت الله قوچانی در یادداشتی به مناسبت یادبود این عالم آورده است: «مرحوم آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی بارها می فرمود: استادی داشتیم در نجف که همواره می گفت، سری سالم به قبر ببرید. هواهای نفسانی را از سر خارج کنید. امیال نفسانی نور عقل را از میان می برد. سپس مقدمه مشهور اخلاقی اش را بیان می فرمود: اول آنکه همواره متوجه باشید که از دنیا خواهید رفت. (هر که آمد به جهان اهل فنا خواهد بود). دوم آنکه با خود هیچ نمی برید. (هر که آمد عمارتی نو ساخت / رفت و منزل به دیگری پرداخت و آن دگر پخت همچنان هوسی / وین عمارت بسر نبرد کسی).

با این مقدمات، راه موفقیت در ۳ چیز است:

۱- انجام واجبات

۲- ترک محرمات در حد توان

۳- شادابی روح، انجام مستحبات.

عدم اکتفا به آیین‌نامه‌ها- [تاريخ:۲۳ مهر ۱۳۹۰]

 

 

در انتقال مفاهیم و ارزش‌های اسلامی توجه صرف به نوشتن آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌ها در بیشتر موارد با شکست مواجه خواهد شد. بدون شک بسیاری از مفاهیم دینی تا بدرستی در جامعه فرهنگ‌سازی و با روش‌های مناسب آموزش داده نشود نمی‌توان به راحتی به هدفی که در یک آیین‌نامه ذکر شده است، دست پیدا کرد.

دکتر کامیار صداقت ثمرحسینی در گفت‌وگو با کمیته‌ی خبری نخستین کنگره بین‌المللی علوم انسانی اسلامی با اشاره به اهمیت ویژه‌ی بحث علوم انسانی اسلامی گفت: در این خصوص باید بدانیم حل مسئله تنها در گرو نوشتن آیین‌نامه و جلسه‌های مکرر سخنرانی، یا تغییر سرفصل‌ها و شعارهای پرنقش و رنگ نیست. با شعاردادن نمی‌توان مبدا میل جامعه یا دانشگاه را تغییر داد.

وی در ادامه افزود: آیین‌نامه‌ای نمی‌توان دانشجویان را با دیوان حافظ آشنا کرد. باید ابتدا ادب نشستن در محضر حافظ را به آنان آموخت، و این صلاحیت می‌خواهد.

استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در پاسخ به مفهوم و ماهیت علوم انسانی اسلامی گفت: مراد از «علوم انسانی اسلامی» علومی است که در راستای حل نیازهای واقعی (نه کاذب) جامعه‌ی اسلامی باشد. علوم انسانی غیراسلامی هم علومی است که در خدمت به جامعه‌ی اسلامی نباشد.

وی بحران در علوم انسانی کشورمان را به دو صورت کلی دانست و تصریح کرد: یا جامعه از ارزش‌های اسلامی فاصله گرفته است و علوم انسانی در خدمت نیازهای کاذب آن قرار دارد و یا آنکه جامعه، کم و بیش با ارزش‌های اسلامی زندگی می‌کند ولی تولیدات دانشگاه‌ها در خدمت آن نیستند.

دکتر صداقت در تایید صحبت‌هایش با اشاره به حوادث منطقه و بحث بیداری اسلامی ابراز داشت: جالب‌توجه است که برخی از مسئولان تازه متوجه می‌شوند که پژوهش‌های مکتوب درباره‌ی لیبی، یمن، تونس، الجزایر و حتی بحرین بسیار اندک است. مثلاً کدام پژوهش کشور به بررسی موضوع قومیت‌ها و قبایل در لیبی و یا یمن پرداخته است؟

وی در ادامه افزود: سابقه‌ی مطالعاتی کشور را در دهة ۱۳۸۰ شمسی دربارة این کشورها مورد بررسی قرار دهید تا عمق فاجعه مشخص شود: «ما شعار اسلام و جهان اسلام سر می‌دهیم ولی درباره‌ی شناختِ آن‌ها احساس نیاز نمی‌کنیم.»

این استاد دانشگاه با تاکید بر لزوم پیگیری موضوع علوم انسانی اسلامی گفت: به باور من باید تعارفات زاید و بی‌جا را کناری گذاشت و به این اندیشید که چرا پس از گذشت سه دهه از انقلاب اسلامی ایران، ما شاهد قرار گرفتن علوم انسانی در مسیری صحیح نیستیم و رهبر معظم انقلاب اسلامی همچنان از وضعیت علوم انسانی در دانشگاه‌ها ناراضی‌اند؟

وی نقش حوزه‌های علمیه در اسلامی کردن علوم انسانی را غیر قابل انکار دانست و با اشاره به کمرنگ شدن آن افزود: حوزه‌های علمیه به جای آنکه بکوشند تا دانشگاه‌ سرمشق‌شان شود باید بکوشند که “خود” باشند. مدرک‌گرایی، تاکید بر نوار به جای حضور در کلاس درس، ترمی شدن، گسترش کتاب‌های کمک آموزشی تستی و شب امتحانی و غفلت از مطالعه‌ی کتاب‌های میراث شیعه و خارج شدن آن‌ها از دایره‌ی درسی، تنها بخشی از پیامدهای سیستم آموزشی نادرست است که در هشدارهای علما بیان شده است و متاسفانه ده‌ها نمونه‌ی آن را خود از نزدیک دیده‌ام.

دکتر صداقت با اشاره به جایگاه علمی علامه جعفری و کلاس‌های درس ایشان افزود: در جایی شنیده‌ام که در یک سخنرانی مرحوم علامه محمد تقی جعفری رضوان الله علیه در پاسخ به کسانی که می‌خواستند سطح مباحث ایشان پایین‌تر بیان شود با دست اشاره کردند که “شما” سطح خود را بالا ببرید. حوزه باید این اشاره دست علامه(ره) را ببیند و معنای آن را درک کند. زیرا در غیر این‌صورت نمی‌تواند معیار و الگویی برای علوم انسانی اسلامی بشود.

وی در بخش دیگری از سخنان خود لزوم توجه به فضای فرهنگی دانشگاه‌ها را متذکر شد و تصریح کرد: باید مبارزه‌ای بی‌امان و سازش‌ناپذیر را با فساد در مراکز آموزشی و دانشگاهی کشور آغاز کرد. دکتر فرامرز رفیع‌پور در کتاب موانع رشد علمی ایران ده‌ها مورد فساد (در ابعاد مختلف) در نظام دانشگاهی کشور را ذکر می‌کند که ما را بی نیاز از بیان آن‌ها کرده است. تا وضعیت چنین باشد مواردی چون تدوین سرفصل‌های علوم انسانی چیزی فراتر از یک سرگرمی زاید نخواهد بود.

عضو هیات علمی مرکز تحقیقات امام علی علیه‌السلامدر پایان با اشاره به نحوه‌ی سمت و سو دادن به نیازهای جامعه افزود: باید نیازهای جامعه را به پرسش‌هایی جهت حل آن‌ها تبدیل کرد. مشکل علوم انسانی اسلامی در داخل کتاب‌ها و یا محدود به مراکز آموزشی نیست. مدیریت سالم مقدم بر آن‌هاست. به تعبیر مرحوم شهریار تبریزی «عالمی صالح درآمد عالمی اصلاح کرد».

http://www.icih.ir/fa/archives/172

..... همه‌ عروسك‌ بودند . گفتاري از مرحوم آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني

انسان‌ يك‌ عُمر با موجودات‌ دنيويّه‌ عشقبازي‌ كرد، و حالا معلوم‌ ميشود همه‌ عروسك‌ بوده‌ و سراب‌ بوده‌اند. يك‌ عمر بهترين‌ سرمايه‌هاي‌ وجودي‌ خود را كه‌ علم‌ و حيات‌ و قدرت‌ او بود، در راه‌ عشقبازي‌ با باطل‌ و سراب‌ و انسان‌هاي‌ مقوّائي‌ و توخالي‌ و عالم‌ بي‌اعتبار صرف‌ كرد.

چقدر خوب‌ اين‌ معني‌ را ملاّي‌ رومي‌ بيان‌ كرده‌ است‌:

گر به‌ جهل‌ آئيم‌ آن‌ زندانِ اوست

ور به‌ علم‌ آئيم‌ آن‌ ايوانِ اوست‌

گر به‌ خواب‌ آئيم‌ مستان‌ وئيم

ور به‌ بيداري‌ به‌ دستان‌ وئيم‌

ور بگرئيم‌ ابرِ پُر زَرق‌ وئيم‌

ور بخنديم‌ آن‌ زمان‌ برق‌ وئيم‌

ور به‌ خشم‌ و جنگْ عكسِ قهر اوست

ور به‌ صلح‌ و عُذرْ عكس‌ مِهر اوست‌

ما كئيم‌ اندر جهان‌ پيچ‌ پيچ

چون‌ الف‌ كو خود ندارد هيچ‌ هيچ‌

چون‌ الف‌ گر تو مجرّد ميشوي

اندرين‌ ره‌ مَرد مُفرد ميشوي‌

به مناسبت سومين سالگرد درگذشت آيت‌الله علامه سيدمرتضي عسكري گفتگو با استاد سيدهادي خسروشاهي

ادامه نوشته

پيام آيت‌الله العظمي جوادي آملي به همايش بين‌المللي روز جهاني فلسفه

ادامه نوشته

به مناسبت سومين سالگرد درگذشت آيت‌الله علامه سيدمرتضي عسكري - گفتگو با استاد سيدهادي خسروشاهي

ادامه نوشته

نگاهي به سيره علمي و عملي آيت‌الله العظمي بروجردي(ره) بخش 1

ادامه نوشته

همه را راه نمی دهند - در احوالات مرحوم حضرت آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی

 

 

به جهت شادي روح آن مرحوم عطر صلوات را به خانه هاي خود بياوريم: 

                                     اللهم صل علي محمد و آل محمد.

---

نقل از: منبع - پایگاه آیت الله عبدالقائم شوشتری

  یکی از دوستان بنده که الان به رحمت خدا واصل شده است،خیاطی اهل دل بود.بنده و ایشان مدتی خدمت آیت الله شبخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی می رفتیم.دوست ما می گفت:من ذکر یونسیه را یک سال ادامه دادم.ذکر یونسیه در سجده با اذن استاد صاحب نفس،بسیار سازنده است،بسیار کامل کننده است،ایشان اذن داشتند،ختم مشخص را یک سال تمام ادامه داده بود.

 

 

 

 

 

 

 

  گفت:بعد از یک سال،شب آخر،چهارده معصوم را در خواب دیدم.در یک اتاق تشریف داشتند و من می خواستم بروم در آن اتاق،ولی راهم نمی دادند.دربانانی بودند که مرا راه نمی دادند.یک سال ذکر یونسیه گفتم،محصولش یک شب خواب شد.چهارده معصوم علیهم السلام را از بیرون اتاق زیارت کردم؛دربان ها راه ندادند داخل اتاق شوم.

  صبح آمدم حجره،خدمت آیت الله شیخ ذبیح الله.در زدم،فرمودند:بفرمایید!تا در را باز کردم دیدم چشمانشان اشک آلود است.معلوم بود که در حال مناجات بود.همین که وارد شدم سلام دادم.بعد از جواب سلام فرمودند:بله آقاجان! راه نمی دهند!بله آقا جان راه نمی دهند،به این آسانی راه نمی دهند.

  من هر وقت یاد این جمله می افتم جگرم آتش می گیرد؛چون می دانم خیلی سخت راه می دهند.وقتی سالک به سوی خدا حرکت می کند،اول با جمال خدا حرکت می کند،با جاذبه های الهی حرکت می کند. چندین منزل که طی کرد،به مقامی می رسد که پرده های جلال آویخته است.عبور از پرده های جلال برای هر کس میسر نیست.پرده داران همان جا هستند،حاجبان خدا همان جا هستند،و افراد قلیلی می توانند راه بیابند.

  انسان وقتی راه می افتد اول چراغ های سبز روشن می شود.کسانی به سوی خدا راه می افتند که قبله جانشان خدا باشد.همان طوری که بدن ما قبله ای به نام کعبه دارد،روح ما هم قبله ای به نام خود خدا دارد.قبله بدن،کعبه است.اما قبله جان،خود ذات الله جل جلاله است.از الله تعالی یک پله پایین بیایی،مظهر اتم خدا، امام عصر علیه السلام است.

کسانی که به سوی بهشت حرکت کرده اند رو به خدا نیستند.کسانی که برای ثواب عبادت می کنندرو به خدا نیستند.کسانی رو به خداهستند و روح و جانشان رو به قبله است که عاشق خدا شده اند.این ها که رو به خدا راه می افتند؛اول چراغ های سبز جمال جلوی رویشان روشن می شود.مرتب می گوید:بیا!بیا!بیا!دروازه ها قبل از رفتن باز می شود،ولی وقتی انسان یک مقدار جلو تر رفت و به پرده های جلال رسید کار بر سالک سخت می شود.این جاست که باید زرنگی کرد و بر کشتی امام حسین علیه السلام سوار شد.زیر چتر ائمه علیهم السلام حرکت کرد.اگر امام حسین علیه السلام راه نداد،زیر چتر امام رضا علیه السلام برود که امام رئوف است.اگر ایشان راه ندادند،زیر چتر حضرت علی علیه السلام حرکت کند که ایشان امام المتقین است.بالاخره یک بهانه ای پیدا کند.اگر چهارده معصوم راه ندادند،در کشتی کوچک حضرت علی اصغر علیه السلام سوار شود؛بالاخره «در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد».

 

اطلاعات بیشتر درباره مرحوم آیت الله ذبیحی قوچانی  ۱

اطلاعات بیش تر درباره مرحوم آیت الله ذبیحی قوچانی  ۲

اطلاعات بیش تر درباره مرحوم آیت الله ذبیحی قوچانی ره پایگاه بصیرت   ۳

 

سخناني از مرحوم آيت الله حاج آقا محمد واله كاشمري ره - براي اولين بار

 

سنت شهادتين در وقت مرگ

خودمان بايد بخواهيم كه تغيير نماييم.

تقوي بهترين توشه انسان

نعمت به واسطه گناه از ميان مي‌رود

سخناني از مرحوم آيت الله حاج شيخ ذبيح الله قوچاني ره - براي اولين بار

 

من در ميان جمع و دلم جاي ديگر است

مراقبه محاسبه

همينجا اعمال خود را وزن نماييد

دوري از معاشرت با رفيق بد

درس نخوانده آيه تفسير مي‌كنند.

قرآن مظهر علم پيامبر است

ميخ مركب را به گل زن ني به دل

شرط ريدن به مقامات بالا

به عمل نه به حرف

ائمه اطهار داراي قدرت مطلقه هستند

به فكر باشيد براي فردا چه مي‌فرستيد

---

اينجا را كليك نماييد.

پايگاه بصيرت - اينجا را كليك نماييد.

 

تصویری از آیت الله العظمی سید علی سیستانی در نوجوانی

آیا می دانید آیت الله العظمی سیستانی :

 تحصیل کرده حوزه علمیه مشهد است؟

شاگرد ادیب دوم نیشابوری بوده است؟

و از شاگردان آیت الله مروارید ره (از بزرگان مکتب تفکیک حوزه خراسان) به شمار می رود؟

دهه فجر گرامی باد

نجات كشور از غرب زدگى - گفتاری از مرحوم امام خمینی ره

و ما اگر بخواهيم واقعاً مملكتمان نجات پيدا كند، مقدّم بر همه اين است كه از اين غربزدگى نجات پيدا كنيم.

شما ملاحظه كنيد، حتى اسم خيابانهاى ما «روزولت «،» چرچيل»، چه! خوب چرا؟ براى اينكه ما براى خودمان شخصيتى قائل نيستيم؛ الّا شخصيت اروپايى بايد باشد. اصلًا مملكت ما تزيين بايد بشود به اسماء اينها! اين مسئله است. آنها همچو كردند مغز ما را و اين طور بار آوردند كه اگر بخواهيم يك چيزى بشويم، كتاب مى‏نويسيم، اولش هم اسم يكى از آنها بايد باشد تا كتابمان را بخرند!

جوانهاى ما بخواهند كتاب بخرند، اگر چنانچه به اسم ماركس باشد و لنين باشد، مشترى زياد است. اگر به اسم شيخ الرئيس باشد نه! با اينكه تمام اينها يك صفحه از كتب شيخ الرئيس را نمى‏توانند بفهمند! ولى مع ذلك چون شرقى است، از اين جهت.{ ... } ملّاصدرا را اسمش را نشنيده‏اند، ملّاصدرا اصلًا اسمش را نشنيدند، ملّاهاى ما را اسمش را نشنيدند، اما رجال آنها همه. كتابهاى ما را نمى‏دانند چه است، مى‏گويند «اسلامشناس»! «اسلامشناس»، ما اسلامشناسيم. اسلام را نمى‏دانند چيست تا اسلام شناس باشند! دو تا جنگ اسلام را مى‏دانند! دو سه تا جنگهايى كه واقع شده است. مگر اسلام جنگ است؟ مگر معارف اسلام جنگ است؟ از معارف اسلام بى‏اطلاع‏اند.

اسلام هم وقتى مى‏خواهند بشناسند، با حرفهاى اروپاييها مى‏شناسند. حرفهاى غربيها را مى‏آورند. فلان غربى اسلامشناس! اسلامى كه غربى‏ها براى ما معرفى مى‏كنند! اين براى اين است كه ما خودمان را باخته ايم در مقابل غرب، شرق خودش را باخته است. تا از اين باختگى بيرون نيايد، تا محتواى خودش را پيدا نكند، نمى‏تواند مستقل باشد.

                                                                          (صحيفه امام، ج‏9، ص: 378 – 389)

 

به یاد مرحوم آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی ره

    منبع - اینجا را کلیک نمایید.

 

به جهت شادي روح آن مرحوم عطر صلوات را به خانه هاي خود بياوريم: 

 اللهم صل علي محمد و آل محمد.

---

مرحوم حضرت آيت الله حاج شيخ ذبيح الله ذبيحي قوچاني ( ره ) [1] بارها مي فرمود « استادي داشتيم در نجف كه همواره مي گفت سري سالم به قبر ببريد. هواهاي نفساني را از سر خارج كنيد. انارة العقل مكسوف بطوع هوي : اميال نفساني نور عقل را از ميان مي برد. »

سپس مقدمه ي مشهور اخلاقي اش را بيان مي فرمود:

اول آنكه همواره متوجه باشيد كه از دنيا خواهيد رفت. « هر كه آمد به جهان اهل فنا خواهد بود. » 

دوم آنكه با خود هيچ نمي بريد. « هر كه آمد عمارتي نو ساخت / رفت و منزل به ديگري پرداخت » ( و آن دگر پخت همچنان هوسي / وين عمارت بسر نبرد كسي )

با اين مقدمات راه موفقيت در 3 چيز است: 1. انجام واجبات 2. ترك محرمات و 3. در حد توان و شادابي روح انجام مستحبات »

مي فرمودند فريب دنيا را نخوريد. چهارتا پول نشان تان مي دهد تا فريب بخوريد. دنيا امروز آدمي را مي فريبد و فردا مي گرياند. سلاطيني كه بر مردم مسلط بودند آخرش رفتند، ما هم مي رويم. آنها چيزي نبردند و ما هم نمي بريم. پس در كارهايمان به اين بينديشيم كه آيا « خدا » راضي است؟

مواظب باشيد ! جوانيد و قدر جواني خود را بدانيد. الان كه اينجا نشسته ام، همين امانت است. انسان از خود چيزي ندارد، همه ي امور از آن خداست. نبايد گول خنده هاي دنيا را بخوريم كه اسير دنيا با فديه هم آزاد نمي شود.[2]

او به سادگي هر چه تمام تر پر معنا ترين گزاره ي عرفان شيعي را بيان مي نمود:

     « خداوند حكيم است و فعل لغو از او سر نمي زند. محال است كه موجودي در عالم خلقت به خاطر او پا بر اميال شيطاني بگذارد و دستش گرفته نشود. ممكن نيست انساني در برابر اميال گناه آلود مقاومت نمايد و از رحمت خاص الهي دور بماند. آغاز ورود به عوالم متعالي از خويشتنداري از هواهاي نفساني شروع مي شود. »

نقل از : کامیار صداقت ثمرحسینی

تصويري از عارف ربانی مرحوم حضرت آيت الله حاج شيخ ذبيح الله ذبيحي قوچاني ره 

 مشهد مقدس - زمستان ۱۳۷۱ شمسي

---

[1] آن مرحوم از برجسته ترين مجتهدان نامدار معاصر قوچان بود. در سال 1329 قمري/ 1289 شمسي در روستاي خيرآباد مايوان متولد شد. پس از طي دروس مقدماتي و سطح در شهرهاي قوچان و مشهد مقدس، در سال 1351 قمري به نجف اشرف هجرت نمود و در آن جا درسهاي فقه و اصول را نزد مرحوم آيت الله آقا ضياء عراقي و آيت الله حاج سيد محمود شاهرودي، سيد ابوالحسن اصفهاني و ساير اساتيد حوزه نجف فراگرفت و پس از گذشت 20 سال اقامت در نجف و نيل به درجه اجتهاد، در سال 1371 قمري به قوچان مراجعت كرد و در اين شهرستان به ترويج و نشر احكام اسلامي و تدريس علوم ديني پرداخت و پس از ده سال خدمت فرهنگي و علمي در قوچان، در سال 1381 ه.ق به مشهد عزيمت و تا زمان عروج ملكوتي اش ( سحرگاه روز سه شنبه 24/12/1372 شمسي / سوم شوال 1414 قمري بر اثر سكته قلبي ) در كمال معنويت و حياتي طيبه، در آن شهر اقامت داشتند. ايشان در صحن آزادي نزديك ايوان طلا به خاك سپرده شد. همگان از حاج شيخ به « عالمي رباني » ياد مي نمودند. شنيدم كه آخرين سخنان وي به اطرافيان خود « سفارش تقوا و دوري از گناه و مظاهر فريبنده ي دنيا » بود. در هيچ مجلسي به ياد او ننشستم مگر آنكه از زهد و تقواي او ياد شود ( رحمة الله تعالي عليه ) شرح حال ایشان در سایت آستان قدس رضوی

[2] و به ياد دارم كه بارها اين ابيات عبرت انگيز را برايم مي خواند:

هي الدنيا تقول بملء فيها          حذار حذار من بطشي و فتكي

فلا يغرركم حسن ابتسامي           فقولي مضحك و الفعل مبكي

به ياد مرحوم آيت الله حاج آقا سيد جواد فقيه سبزواري (ره)

                                       

تصوير مرحوم آيت الله حاج آقا سيد جواد فقيه سبزواري ره - سال ۱۳۷۱ شمسي مقابل مسجد حاج حكيم

به جهت شادي روح آن مرحوم عطر صلوات را به خانه‌هاي خود بياوريم: 

اللهم صل علي محمد و آل محمد.

 ديدارش هميشه شوق آموختن را در انسان زنده مي‌ساخت. چرا چنين نباشد، هنگامي كه به فرمايش پيغمبر (صلي الله عليه و آله و سلم) «كسيكه مرگ او را دريابد در حاليكه طلب علم و دانش مي‌كند تا به سبب علم خود اسلام را زنده كند، فاصلة ميان او و ميان پيغمبران در بهشت يك‌درجه است.» (بحار،1/184 ر97)

 در آخرين باري كه به خدمتش رسيدم توصيه به انجام واجبات و ترك محرمات الهي نمودند و ضرورت استقامت در كار نمودند و اين‌كه نبايد غفلت كرد:

مارٍِ نفست را بِكُش از ابتدا

ور نه مارَت گردد آخر اژدها

ليك هر كس مور بيند مارِ خويش

تو ز صاحب دل كن استفسارِ خويش

مادرِ بتها بت نفس شما است

ز‌آن‌كه آن بت مار و اين بت اژدهاست

عالَمي را لقمه كرد و در كشيد

معده‌اش نعره كنان هَل منْ مَزيدٍ

---

منبع وبلاگ کندوکاو - درگاهی به پایگاه های اینترنتی

زندگينامة آن مرحوم در پايگاه بـصـيرت - اينجا را كليك

بفهمیم که کجا باید پرواز کنیم... گفتاري از حضرت آيت الله جوادي آملي

حضرت آیت الله جوادی آملی(مد ظله العالی) در دیداری که روز پنجشنبه 24 دی‌ماه با حضور مسئولان سازمان تبلیغات برگزار شد، طی سخنانی فرمودند: «اگر انسان تابع پیامبر «صلی‌الله علیه و آله» و اهل بیت‌اش «علیهم السلام» باشد، راه صد ساله را یک شبه طی می‌کند؛ ولی اگر معاذ‌الله از آنها فاصله گرفت آن‌وقت در راه یک شبه، صد سال سرگردان خواهد ماند».
ایشان ادامه دادند: «قوم موسی کریم «علیه السلام» زمانی که از ایشان اطاعت کردند، بی‌وسیله از دریای روان عبور کردند بدون اینکه حتی کف پایشان خیس شود؛ ولی همین قوم زمانی که از انجام فرمایشان پیامبرشان سر باز زدند، آن‌وقت «یتیهون فی الارض اربعین سنه» در راه یک‌شبه، چهل سال سرگردان ماندند»‍.
مفسر بزرگ قرآن کریم در بخش دیگری از سخنانشان با اشاره به لزوم دفاع در مقابل مکاتب انحرافی اظهار داشتند:‌ «شبهات انحرافی و مکاتب انحرافی همیشه وجود داشته‌اند و ما موظف هستیم که با آنها مبارزه کرده و از خودمان دفاع کنیم. آنها با دست خالی به میدان می‌آیند ولی عالمان دین با دست پر وارد میدان می‌شوند. فرق این دو در این است که آنها بستر مناسبی به نام فطرت و قلب و عقل ندارند. یعنی در صحنه دل، دلمایه‌ای برای مکتب‌های انحرافی نیست؛ ولی برای مکتب توحید این دل‌مایه وجود دارد»‍.‌
حضرت آیت‌الله جوادی آملی «مد ظله» در بخش پایانی سخنانشان به حدیث «إن الملائكة لتضع أجنحتها لطالب العلم رضى به» اشاره نموده و فرموند: «فرشتگان پرو بالشان را زیر پای طالبان علم پهن می‌کنند. حالا چرا این کار را می‌کنند؟ چرا پر پهن می‌کنند؟ گفتند برای چند نکته؛ اول اینکه ما هم پرو بال پرواز در بیاوریم؛ دوم اینکه آیین پرواز را یاد بگیریم و سوم اینکه بفهمیم که کجا باید پرواز کنیم».

---

منبع موسسه تحقیقاتی اسراء - پایگاه رسمی حضرت آیت الله جوادی آملی

نامه ای از امام موسی صدر

ادامه نوشته

گر خود او آن را به تباهي نكشاند هيچكس نتواند آن را تباه كند . گفتاری از آیت الله حسن حسن زاده آملی

« آن كه در گوهر نفس خود ساعتي به فكرت بنشيند دريابد كه اگر خود او  آن را به تباهي نكشاند  هيچكس نتواند آن را تباه كند و آنچه را كه او را از تباهي باز مي دارد دانش بايسته و كردار شايسته است كه دانش آب حيات ارواح است چنانكه آب مايه حيات اشباح است. »

به یاد مرحوم آیت الله حاج شیخ ذبیح الله ذبیحی قوچانی ره

 

مرحوم حضرت آيت الله حاج شيخ ذبيح الله ذبيحي قوچاني ( ره ) [1] بارها مي فرمود:

« استادي داشتيم در نجف كه همواره مي گفت سري سالم به قبر ببريد. هواهاي نفساني را از سر خارج كنيد. انارة العقل مكسوف بطوع هوي : اميال نفساني نور عقل را از ميان مي برد. »

سپس مقدمه ي مشهور اخلاقي اش را بيان مي فرمود:

اول آنكه همواره متوجه باشيد كه از دنيا خواهيد رفت. « هر كه آمد به جهان اهل فنا خواهد بود. » 

دوم آنكه با خود هيچ نمي بريد. « هر كه آمد عمارتي نو ساخت / رفت و منزل به ديگري پرداخت » ( و آن دگر پخت همچنان هوسي / وين عمارت بسر نبرد كسي )

با اين مقدمات راه موفقيت در 3 چيز است: 1. انجام واجبات 2. ترك محرمات و 3. در حد توان و شادابي روح انجام مستحبات »

مي فرمودند فريب دنيا را نخوريد. چهارتا پول نشان تان مي دهد تا فريب بخوريد. دنيا امروز آدمي را مي فريبد و فردا مي گرياند. سلاطيني كه بر مردم مسلط بودند آخرش رفتند، ما هم مي رويم. آنها چيزي نبردند و ما هم نمي بريم. پس در كارهايمان به اين بينديشيم كه آيا « خدا » راضي است؟

مواظب باشيد ! جوانيد و قدر جواني خود را بدانيد. الان كه اينجا نشسته ام، همين امانت است. انسان از خود چيزي ندارد، همه ي امور از آن خداست. نبايد گول خنده هاي دنيا را بخوريم كه اسير دنيا با فديه هم آزاد نمي شود.[2]

او به سادگي هر چه تمام تر پر معنا ترين گزاره ي عرفان شيعي را بيان مي نمود:

     « خداوند حكيم است و فعل لغو از او سر نمي زند. محال است كه موجودي در عالم خلقت به خاطر او پا بر اميال شيطاني بگذارد و دستش گرفته نشود. ممكن نيست انساني در برابر اميال گناه آلود مقاومت نمايد و از رحمت خاص الهي دور بماند. آغاز ورود به عوالم متعالي از خويشتنداري از هواهاي نفساني شروع مي شود. »

---

[1] آن مرحوم از برجسته ترين مجتهدان نامدار معاصر قوچان بود. در سال 1329 قمري/ 1289 شمسي در روستاي خيرآباد مايوان متولد شد. پس از طي دروس مقدماتي و سطح در شهرهاي قوچان و مشهد مقدس، در سال 1351 قمري به نجف اشرف هجرت نمود و در آن جا درسهاي فقه و اصول را نزد مرحوم آيت الله آقا ضياء عراقي و آيت الله حاج سيد محمود شاهرودي، سيد ابوالحسن اصفهاني و ساير اساتيد حوزه نجف فراگرفت و پس از گذشت 20 سال اقامت در نجف و نيل به درجه اجتهاد، در سال 1371 قمري به قوچان مراجعت كرد و در اين شهرستان به ترويج و نشر احكام اسلامي و تدريس علوم ديني پرداخت و پس از ده سال خدمت فرهنگي و علمي در قوچان، در سال 1381 ه.ق به مشهد عزيمت و تا زمان عروج ملكوتي اش ( سحرگاه روز سه شنبه 24/12/1372 شمسي / سوم شوال 1414 قمري بر اثر سكته قلبي ) در كمال معنويت و حياتي طيبه، در آن شهر اقامت داشتند. ايشان در صحن آزادي نزديك ايوان طلا به خاك سپرده شد. همگان از حاج شيخ به « عالمي رباني » ياد مي نمودند. شنيدم كه آخرين سخنان وي به اطرافيان خود « سفارش تقوا و دوري از گناه و مظاهر فريبنده ي دنيا » بود. در هيچ مجلسي به ياد او ننشستم مگر آنكه از زهد و تقواي او ياد شود ( رحمة الله تعالي عليه ) شرح حال ایشان در سایت آستان قدس رضوی

[2] و به ياد دارم كه بارها اين ابيات عبرت انگيز را برايم مي خواند:

هي الدنيا تقول بملء فيها          حذار حذار من بطشي و فتكي

فلا يغرركم حسن ابتسامي           فقولي مضحك و الفعل مبكي

خدمات حجت الا سلام حکيم در راه تشکيل حکومت ملي عراق فراموش نشدني است

به مناسبت درگذشت حجت‌الاسلام والمسلمين سيدعبدالعزيز حكيم

روحش شاد. برای شادی روح آن مرحوم عطر صلوات را به خانه های خود بیاوریم.

 اللهم صل علی محمد و آل محمد

---

به گزارش ايرنا متن پيام رهبر معظم انقلاب اسلامي به شرح زير است:

بسم‌الله الرحمن الرحيم

با دريغ و اندوه خبر يافتيم كه رئيس مجلس اعلاي اسلامي عراق جناب حجت‌الاسلام آقاي سيدعبدالعزيز حكيم دار فاني را وداع گفته و به ديار باقي شتافته است.

براي ملت و دولت عراق، اين ضايعه‌اي بزرگ و براي جمهوري اسلامي ايران، فقداني دردناك است. ايشان آخرين بازمانده از فرزندان برومند مرجع بزرگ شيعه مرحوم آيت‌الله العظمي سيدمحسن حكيم بود كه همگي در راه مبارزه با رژيم سفاك بعث عراق و عوامل استكبار شربت شهادت نوشيده يا آزمون‌هاي دشوار اين جهاد عظيم را تحمل كرده‌اند.

خدمات اين روحاني مجاهد در راه تشكيل حكومت ملي عراق چه در دوران اقامت در ايران و چه پس از سقوط حكومت صدام و انتقال به كشور خود، كم‌نظير و فراموش‌نشدني است.

اينجانب با ابراز تاسف فراوان از اين حادثه دردناك، تسليت صميمانه خود را به عموم ملت برادر عراق و به دولت و مجلس اعلاي اسلامي عراق و به بيت رفيع حكيم به ويژه فرزندان برومند و شايسته ايشان بالاخص جناب آقاي سيد عمار حكيم تقديم مي‌دارم و رحمت و مغفرت الهي را براي آن مرحوم و سربلندي و پيشرفت ملت و دولت عراق را از خداوند مسئلت مي‌كنم.

سيدعلي خامنه‌اي

5/شهريور/ 1388 برابر با ششم رمضان 1430 هجري قمري

واي بر کساني که نماز مي‏خوانند؛ ولي به نماز بي‏توجهي مي‏کنند - گفتاری از امام موسی صدر

در قرآن کريم آمده است: «ويلٌ لِلمُصَلين. الذِينَ هُم عَن صَلَاتِهِم ساهون. الذِينَ هُم يرَاؤُون. ويمنَعُونَ الْمَاعُون (ماعون، 4ـ 7) آيا مي‏دانيد در احاديث و در تفسير اين آيات چه آمده است؟ قرآن کريم مي‏خواهد بگويد: نماز به تنهايي کافي نيست. واي بر نمازگزاراني که نسبت به نماز غافل و سهل‏انگارند! واي بر کساني که نماز مي‏خوانند؛ ولي به نماز بي‏توجهي مي‏کنند و آن را کوچک مي‏شمارند و حتي آن را از ياد مي‏برند! کساني که در نمازشان ريا مي‏کنند، نيت‏َشان نادرست است. آنان براي خدا نماز نمي‏خوانند. واي بر آنان! گروه سومي که واي بر آنان است، کساني هستند که نماز مي‏خوانند؛ ولي از دادن زکات و احسان به فقيران خودداري مي‏کنند؛ يعني اگر همسايه‏شان به ظرفي يا مالي يا وسيله‏اي نياز داشت، از برآورده کردن آن خودداري مي‏کنند. چگونه ممکن است انسان نماز بخواند و احساس کند که بنده خداست و همسايه‏اش نيز برادر او و بنده خداست، ولي درد و رنج و نياز او را درک نکند و از کمک به او دريغ کند؟ اين غير ممکن است.

منبع روزنامه اطلاعات 1 شهریور 1388

مگر مي‌شود دين را از رياضيات جدا بدانيم؟ - گفتاری از حضرت آیت الله حسن زاده آملی

 

مگر مي‌شود دين را از رياضيات جدا بدانيم؟ حديث شريفي در كافي است كه امام صادق عليه‌السلام به يكي از صحابه فرمودند: «اشياء همه به هندسه آفريده شده‌اند.» و آن آقا مثل اينكه لفظ هندسه را نشنيده بوده و نمي‌دانسته چيست، گفته است هندسه يعني چه؟ امام فرموده‌اند: «هندسه يعني مقدار و اندازه».

... معلوم مى‌شود كه شفا رقم خورد - گفتاری از حضرت آیت الله جوادی آملی

پرسش

اگر كسى براى ديگرى كه بيمارى مزمن و ديرينه‌اى دارد، دعا كند و با توسّل به ائمه معصومين ‏‏(عليهم‌السّلام) شفاى او را بخواهد، آيا اين كار مطلوب است؟ يا اينكه ممكن است از خدا سختى ‏در زندگى طلب كند و خدا برخى مشكلات را براى او قرار دهد، تا در آخرت اجر و پاداش زيادى ‏دريافت كند. با اين وجود جواب چيست؟

 

---

پاسخ حضرت آيت الله جوادي آملي

 هنگامى كه خداوند قلب بيمار يا يكى از دوستان وى را به نيايش جذب نمود و دل با بال كشش غيبى ‏ميل دعا پيدا كرد، معلوم مى‌شود كه شفا رقم خورد. وقتى ايوب (عليه‌السّلام) به طور جدّ عرض كرد: «إنّى ‏مسنّى الضّرّ و أنت أرحم الرّاحمين»(1)، معلوم شد كه چنين خواسته مسبوق به خواسته خداى سبحان ‏بوده است، زيرا رجال الهى، چونان ملائكه، بدون اذن سابق قول يا فعلى ندارند؛ «لا يسبقونه بالقول»(2).‏

اگر صاحبدلى پيام الهى را در محرم‌خانهٔ دل نسبت به درخواست علاج بيمارى كهن و مرض عتيق دريافت ‏نمود، دريغ نكند. البته بيمارى كه در منزل صبر به سر مى‌برد، آن را بيدرنگ تحمّل مى‌كند و مريضى كه در ‏مرحلهٔ رضا قرار دارد، از آن خشنود مى‌شود و مبتلايى كه فارغ از حضور خويش و غافل از درد خود است و در ‏منزلت رفيع تفويض سير مى‌نمايد، از خود طرحى ندارد، بلكه مى‌پسندد آنچه را جانان پسندد.‏

چون دعاى پدر براى فرزند طبق حديث نبوى (صلّى‌الله‌عليه‌وآله) همسان دعاى پيامبر براى امّت خود ‏است؛ «دعاء الوالد لولده كدعاء النبي (صلّى‌الله‌عليه‌وآله) لاُمّته»(3)، و كهن‌سالانى كه از عهد ديرين ‏به تعليم كتاب و حكمت اشتغال داشتند، به مثابهٔ پدر فرزندان علمى ـ بلاواسطه يا مع‌الواسطه‌ ـ اند، اميد ‏است دعايمان بدرقهٔ سير و سلوك علمى و عملى همهٔ تقى‌السيره و نقى‌السريره‌ها باشد.‏

مستحضريد كه عمر سرمآيهٔ است نه درآمد، از هزينه نمودن سرمآيهٔ جز در تحصيل دلمآيهٔ پرهيز شود.‏

به وقـت صبــح شـود همچـو روز معلومت

كـه با كه باخته‌اى عشق در شب ديجـور

بر اساس استوار: «قُل الله ثمّ ذرهم فى خوضهم يلعبون»(4) در عين اشتغال به علم‌الدّراسة از ‏جاذبهٔ علم‌الوراثة غفلت نشود، البته با فيض ربوبى و فوز قدسى؛

در تو كجا رسد كسى، تا نرود به پاى تو

مرغ تو كى شــود ولى، تا نَپَرد به بال تو‏

ولاى اهل‌بيت عصمت چونان قرآن كريم قداست دارد، از اعتصام به آن محروم نمانيم كه حِرمان از قرآن ‏كريم را به همراه دارد و انتظار مى‌رود، راقم و مرقوم له از محتواى پاسخ و پرسش بهره‌مند گردند.‏

‏(1) سورهٔ انبياء، آيهٔ 83.‏

‏(2) سورهٔ انبياء، آيهٔ 27.‏

‏(3) نهج‌الفصاحه، ج 1، ص 322.‏

‏(4) سورهٔ انعام، آيهٔ 91.‏

 

جوادى آملى، آذر 1381

لذّت از نماز، از هر لذّتى بالاتر است - گفتاری از مرحوم آیت الله العظمی بهجت فومنی

 

در روايت است كه رسول اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ فرمود:«حُبِّبَ إِلَىَّ مِنْ دُنْياكُمْ: أَلطِّيبُ، وَ النِّساءُ، وَ جُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِى فِى الصَّلاةِ.» iز دنياى شما سه چيز مورد علاقه و محبوب من است: عطر و بوى خوش، زنان، و نور چشم من در نماز قرار داده شده است. (1)
تمام لذّتها روحى است و آن چه از لذّات كه در طيب و يا از راه نساء، به صورت حلال تكوينا مطلوب است، بيش از آن و به مراتب بالاتر، در نماز است؛ امّا طفل كم درك را با لذت حجله و عروسى كارى نيست و حجله گاه براى او لذّت ندارد، بلكه براى او حصار و قفس و زندان است و خود او در آن جا زندانى و بى تحرّك است، براى او دويدن و بازى لذت دارد، او دوچرخه و سه چرخه دوست مى دارد و از اين لذّت مى برد كه از جايى به جايى در حركت و سير باشد، بازى در كوچه براى او از حجله و عروسى لذّت بخش تر است.

 براى ما هم آبگوشت لذت دارد. براى ترياكى ها و شيره كشها و... كارهايشان از همه چيز ـ چنان كه مدّعى هستند ـ لذيذتر است.

 لذّتها همه روحى است، وگرنه كوه به اين عظمت، در جهالتِ از لذتهاى روحى است. در روايت است:«تَنَعَّمُوا بِعِبادَتِى فِى الدُّنْيا، فَإِنَّكُمْ تَتَنَعَّمُونَ بِها فِى الاْآخِرَةِ.» در دنيا از عبادت من برخوردار شويد و لذّت ببريد، چرا كه در آخرت از آن لذّت خواهيد برد. (2)

 

1. وسائل الشيعة، ج 1، ص 442، ج 2، ص 144؛ بحار الانوار، ج 73، ص 141؛ ج 79، ص 211؛ خصال، ج 1، ص165، نيز ر.ك: مسند احمد، ج 3، ص 128، 199، 285 و...

2. اصول كافى، ج 2، ص 83؛ وسائل الشيعة، ج 1، ص 83؛ بحار الانوار، ج 8، ص 155؛ ج 67، ص 253.

منبع

آیت الله العظمی بهجت جزء جوامع الکلم عصر حاضر ما بودند - پيام آيت الله جوادي آملي

ادامه نوشته

اهميت عمل - گفتاری از حضرت آیت الله جوادی آملی

 

 

 

 

 

ادامه نوشته

توصیه به قانون مداری

 حضرت آيت الله جوادي آملي در ديداری که روز پنج شنبه 28 / 3 / 88 انجام شد، تمامي اقشار جامعه را به قانون مداري توصيه نمودند.
ايشان ضمن بر شمردن اقسام اختلاف فرمودند: اختلاف بر سه قسم است: قسم اول: اختلاف قبل از علم؛ که نظريه پردازها آراء و نظرات خود را طرح مي کنند تا آنچه حق است روشن شود .اين اختلاف ممدوح و مقدس است مانند اختلاف دو کفه ترازو براي حفظ عدالت. قسم دوم: اختلاف در اطلاع رساني هاي ناصواب و برداشت هاي ناصواب يا مقدمات و موخرات و نتايج نا صواب؛ که اين با گفتگو، گفتمان و جلسه و تفاهم کاملا قابل حل است.قسم سوم: اختلاف به عنوان عذاب الهي است که آن با تفاهم حل نمي شود.
معظم له در ادامه فرمودند: اختلافات علمي را بايد از مجاري علمي حل کرد و اختلافات اجتماعي را بايد از راه عاطفه حل کرد و اين اختلاف تقدير را با ناله و ضجه و اصلاح بين خود و خدا حل کرد.
ايشان در ادامه درباره بعضي از آشوبها و حملات به کوي دانشگاه فرمودند: هيچ مسلماني هرگز حاضر نيست خانه و زندگي کسي را آتش بزند و اين ها حتما بيگانه هستند.
ايشان ضمن دعوت همگان به رعايت قانون فرمودند: با توجه به خطراتي که از شرق و غرب ايران را تهديد مي کند، بهترين راه حفظ آرامش مي باشد.
حضرت آيت الله جوادي فرمودند: اگر تخلفي شده و مدرکي هست، بايد ارائه شود ، اما بايد از مجاري قانوني عمل شود که در اين زمينه نشست هاي نمايندگان کانديداها با شوراي نگهبان نيز انجام شده است، چرا که اگر به خيابانها بريزند ، کنترل آن از دست همگان خارج خواهد شد و معلوم نيست که چه کسي زد، و چرا زد و به چه کسي زد؟
معظم له در پايان ضمن محکوم کردن آشوب ها و اغتشاشگري ها فرمودند: کاري نکنيم که حضور مردم و اين نظام آسيب ببيند، دشمن آماده است که آشوبي بشود تا او استفاده بکند.

براي دسترسي به فايل صوتی اين ديدار اینجا را کليک نماييد.
منبع - پایگاه رسمی آیت الله جوادی آملی

دین جوهره تمامی تمدن ها - گفتاری از حضرت آیت الله شیخ محمد علی تسخیری

معتقدم جوهره تمامي تمدن‌هايي كه امروز در جهان وجود دارند، از دين است و اگر ما مساله گفتگوي تمدنها را مطرح كرديم در حقيقت خود گفتگوي اديان است و ما اين ايده را قبول داريم.‌ ...  امروز مشكلاتي جهاني تنها از راه گفتگو قابل حل است. از سوي ديگر معتقديم كه منطق و دليل‌مان قوي است بر اين اساس مي‌توانيم در هر گفتگويي منطق صحيح را حاكم كنيم و مطالبي را كه داريم به طور مستدل عرضه كنيم.‌ ... بر اين اساس من معتقدم كه بايد مركزي براي هر دو جريان تشكيل شود و اين پيشنهاد را سابقاً به برخي مسئولين كشور هم ارائه كردم.‌ ...  در حقيقت اين حركت حركت دولتي نيست، بلكه حركتي فرهنگي است و اگر حوزه‌هاي علميه و دانشگاه‌ها دست به دست هم اين حركت را هدايت كنند، اين حركت مي‌تواند به آثار مثبت و زيادي بيانجامد.‌    
منبع

پديده با عظمت حيات - شادروان علا‌مه محمد تقي جعفري (ره)

ادامه نوشته

به ياد امام رضوان الله تعالی علیه

مـــــا نــــدانيم كه دلبستــــه اوييم، همه

مست و سرگشته آن روى نكــــوييم، همه

فـــــارغ از هر دو جهانيم و ندانيم كـــه ما

در پــــى غمــــــــزه او باديـــه پوييــم، همه

ســــاكنان در ميخـــــانه عشقيم، مـــدام

از ازل، مست از آن طــــرفه سبوييم، همه

هر چه بوييم ز گلزار گلستـــان وى است

عطـــر يـــــار است كه بوييده و بوييم، همه

جــــز رخ يـــــار، جمالــــى و جميلى نبود

در غم اوست كه در گفت و مگوييم، همه

خود ندانيم كه سرگشته و حيران همگى

پــــى آنيم كــــه خـود روى به روييم، همه

 

دیوان اشعار امام خمینی رحمه الله

زندگاني عارف سالك، فقيه اهل بيت عليهم السلام،‌حضرت آيت‌الله العظمي بهجت

ادامه نوشته

دلتان هم با زبانتان مطابق باشد. ... مرحوم آیت الله العظمی بهجت (ره)

پرسش: هنگام تشرف به زیارت امام رضا علیه‌السلام چه دعایی بخوانیم؟

مرحوم آیت الله العظمی بهجت (ره):

من چیزی بیش از همین‌ها که در کتاب‌های معتبر – مانند مفاتیح‌الجنان – است، بلد نیستم؛ تنها چیزی که هست، این است که همین دعاها را تنها با زبانتان نخوانید؛ دلتان هم با زبانتان مطابق باشد.

 

با یک بار خواندن هم می‌توان به آن بخشایش رسید.

پرسش:

در احادیث است که اگر کسی پیش از خواب، صد بار سورة توحید را بخواند، خداوند گناه پنجاه سال او را می‌بخشاید (الکافی، ج2، ص 620) آیا این پاداش به شرط مداومت بر این کار است یا با یک بار خواندن هم می‌توان به این پاداش رسید؟

مرحوم آیت الله العظمی بهجت (ره):

 با یک بار خواندن هم می‌توان به آن بخشایش رسید.

کتاب نفس مطمئنه تنظیم از مهدی عباسی

كيش مهر - مرحوم علامه سيدمحمدحسين طباطبايي‌ ره

ادامه نوشته

قرآن جهاني مي‌انديشد و جهاني سخن مي‌گويد

 

حضرت آيت‌الله جوادي آملي در پيامي به همايش «قرآن و روابط بين‌الملل»:

ادامه نوشته

يادنامه مرحوم اديب نيشابوري معروف به اديب ثاني (1396ـ 1315ق) - استاد محمدرضا حكيمي

ادامه نوشته

عرض تسلیت - روح بلند حضرت آیت الله العظمی بهجت به ملکوت اعلی پیوست

انا لله و انا الیه الراجعون

برای شادی روح مرجع بزرگ عالم تشیع حضرت آیت الله العظمی بهجت فومنی عطر صلوات را به خانه های خود بیاوریم.

اللهم صل علی محمد و آل محمد

 

 

 

آيت الله العظمي بهجت فومني:

 آنچه را كه مي دانيد زير پا نگذاريد، اين تمام عرفان است.

---

 

 

مجموعه مطالب پیرامون مرحوم آیت الله العظمی بهجت فومنی 

در وبلاگ تاریخ و تحقیق

---

 بسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

 روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان حضرت آية الله العظمی محمد تقی بهجت « رحمة الله علیه » به ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت عظمی را به ولی الله الاعظم  « عجل الله تعالی فرجه الشریف »  و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم .

    مراسم تشییع پیکر مقدس آن عبد صالح ، روز سه شنبه مورخ 29 / 2 / 88 ساعت 10 صبح از میدان جهاد واقع در خیابان باجک ( 19 دی ) به سوی حرم مطهر فاطمه معصومه  « سلام الله علیها » انجام خواهد گرفت .   دفتر معظم له

هر كس كه بت درون را شكست ...

تا قيامت، هر كس كه بت درون را شكست و به مبارزه با بت بيرون پرداخت، فرزندِ خليل حق است، اگر چه به حسب ظاهر هيچ نسبت نژادي و قومي با حضرت ابراهيم(عليه السلام) نداشته باشد و هر كس به هر شكل، بت تراش و بت فروش و بت پرست باشد، نه فرزند خليل حق است و نه فرزند رسول خدا و علي مرتضي‌(صلوات‌اللّه عليهم‌اجمعين) حتي اگر به لحاظ نژادي، وابسته به آنان باشد؛ زيرا در قلمرو ولايتمداري، مقوّمِ اصيل هويتِ انسان را كرامت او تشكيل مي‌دهد و اگر كسي فاقد كرامت بود سهمي از هويت اصيل انساني ندارد.

---

مأخذ: (صورت و سيرت انسان در قرآن، ص 333)

مقایسه نهج البلاغه با خطبه حضرت زهرا علیها السلام[۱] - آیت الله جوادی آملی

ادامه نوشته

بيانيه مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي در خصوص بيانات اخير قرضاوي ـ 27/1/1388

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي در خصوص بيانات اخير شيخ يوسف قرضاوي درباره انکار فتواي معروف مرحوم "شيخ محمود شلتوت" بيانيه اي صادر کرده است.

 متن اين بيانيه به شرح زير است:

 "به تازگي شيخ "يوسف قرضاوي" طي اظهارنظر شگفت‌انگيزي ، موضوع بسيار روشني را انكار كرده و در ضربه زدن به وحدت و تفاهم و تقريب مسلمانان سهيم گشته است.

پايگاه "اسلام آن لاين" ـ كه در اصل براي گسترش فرهنگ تقريب تأسيس يافته ولي اينك و با كمال تأسف به پايگاهي براي پخش سموم تفرقه تبديل شده است ـ اظهاراتي از ايشان پخش كرده كه در آن صدور فتواي تاريخي بسيار روشني را كه در زمان خود واكنش‌هاي فراواني برانگيخت، منكر گشته است. فتواي مرحوم "شيخ محمود شلتوت" مقرر مي‌دارد: مذهب جعفري مذهبي است كه مي‌توان بر آن تعبّد كرد و پيروان اين مذهب نيز همچون برادران پيرو مذاهب اهل سنت ، مسلمان بشمار مي‌روند.

اين فتوا به لحاظ اصول اعتقادي و اركان اسلام، همسويي كامل با مذاهب هشت‌گانه معروف اسلامي دارد، و يك امر كاملا طبيعي بوده؛ واين نگرش صائب اثر بسيار مثبتي بر ديدگاه مسلمانان نسبت به يك ديگر بجاي گذارده است و علما و از جمله خود جناب شيخ قرضاوي ـ آنچنانكه چندين بار بدان تصريح كرده است ـ از اين ايده استقبال كرده‌اند.

شگفت آنكه "شيخ قرضاوي" اينك خواهان آن شده كه كسي متن فتوا را كه در كتاب يا مجله‌اي منتشر شده باشد ، به رؤيت او برساند، حال آنكه در كتاب‌هاي فراوان و مجلات متعددي از جمله : مجله "جماعة التقريب" ـ كه زير نظر "شيخ محمود شلتوت‌‌" در زمان رياست "الازهر" منتشر مي‌شد ـ و به امضاي وي ، بچاپ رسيده است (صفحة 228 شماره سوم محرم 1379ه.ق / ژوييه 1959م، سال يازدهم مجله "رسالة الاسلام") و اصل آن نيز در كتابخانة "آستان قدس رضوي" نگهداري مي‌شود و بدين ترتيب جاي هيچگونه شك و ترديدي‌وجود ندارد ؛

متن فتوا بدين قرار است:

«1ـ اسلام بر هيچ يك از پيروان خود ، پيروي از مذهب معيّني را واجب نساخته است ؛ برآنيم كه هر مسلمان حق دارد ابتدا به ساكن ، از هركدام از مذاهبي كه به طور صحيحي نقل شده و احكام آن در كتب ويژة آن مذهب تدوين گشته ، تقليد نمايد و هركس كه از مذهبي تقليد كند ، مي‌تواند به مذهب ديگري ـ هر مذهبي كه باشد ـ درآيد و از اين حيث ايرادي بر وي وارد نيست.

2ـ مذهب جعفري معروف به مذهب شيعه امامي اثني‌عشري ، مذهبي است كه تعبّد به آن همچون ساير مذاهب اهل سنت ، شرعا جايز است ؛ شايسته است مسلمانان اينرا بدانند و از تعصّب‌هاي نابجا نسبت به مذاهب معيّن ، رهايي يابند ؛ هيچ‌گاه دين خدا و شريعت خدا تابع يك مذهب يا منحصر به يك مذهب نبوده است ؛ همگان اجتهاد كرده و نزد خداوند متعال پذيرفته شده‌اند و كساني كه اهل نظر و اجتهاد نباشند مي‌توانند از آنها تقليد كنند و به آنچه در فقه خود مقرر مي‌دارند عمل نمايند و در اين ميان تفاوتي ميان عبادات و معاملات ، وجود ندارد.»

ادّعاي انكار اين امر براي ما بويژه در شرايطي كه استعمار و مزدوران آن از هر سو مي‌كوشند تا امت اسلامي را پراكنده سازند و روح مقاومت در برابر توطئه‌ها و دسيسه‌هاي شوم آنانرا سركوب نمايند ، قابل فهم و توجيه نيست.

"مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي" ضمن اظهار شگفتي از اين امر ، ايشان را به ايفاي نقش شناخته شده خود در عرصه‌ وحدت و "تقريب" و نيز بهره‌گيري از همة امكانات موجود و از جمله : پايگاه اينترنتي "اسلام آن لاين" و "اتحادية جهاني علماي مسلمان" ـ در راستاي تحقق هدف بزرگي كه اين "اتحاديه" براي آن تأسيس شده، يعني تحكيم صفوف امت و حمايت از وحدت اسلامي، به منظور رويارويي با چالش‌هاي بزرگي كه با آن روبروست و در منشور اعلام شدة آن انعكاس يافته ـ فرا مي‌خواند.

خداوند ما را در تحقق اهداف اسلام و بازگرداندن شكوه و عظمت آن ياري فرمايد."

 " مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي"

---

منبع  جهت رویت متن عربی بیانه فوق ادامه مطلب را کلیک نمایید.

ادامه نوشته

نجات كشور از غرب زدگى گفتاری از مرحوم امام خمینی

و ما اگر بخواهيم واقعاً مملكتمان نجات پيدا كند، مقدّم بر همه اين است كه از اين غربزدگى نجات پيدا كنيم. شما ملاحظه كنيد، حتى اسم خيابانهاى ما «روزولت «،» چرچيل»، چه! خوب چرا؟ براى اينكه ما براى خودمان شخصيتى قائل نيستيم؛ الّا شخصيت اروپايى بايد باشد. اصلًا مملكت ما تزيين بايد بشود به اسماء اينها! اين مسئله است. آنها همچو كردند مغز ما را و اين طور بار آوردند كه اگر بخواهيم يك چيزى بشويم، كتاب مى‏نويسيم، اولش هم اسم يكى از آنها بايد باشد تا كتابمان را بخرند! جوانهاى ما بخواهند كتاب بخرند، اگر چنانچه به اسم ماركس باشد و لنين باشد، مشترى زياد است. اگر به اسم شيخ الرئيس باشد نه! با اينكه تمام اينها يك صفحه از كتب شيخ الرئيس را نمى‏توانند بفهمند! ولى مع ذلك چون شرقى است، از اين جهت.] ... [ملّاصدرا را اسمش را نشنيده‏اند، ملّاصدرا اصلًا اسمش را نشنيدند، ملّاهاى ما را اسمش را نشنيدند، اما رجال آنها همه. كتابهاى ما را نمى‏دانند چه است، مى‏گويند «اسلامشناس»! «اسلامشناس»، ما اسلامشناسيم. اسلام را نمى‏دانند چيست تا اسلام شناس باشند! دو تا جنگ اسلام را مى‏دانند! دو سه تا جنگهايى كه واقع شده است. مگر اسلام جنگ است؟ مگر معارف اسلام جنگ است؟ از معارف اسلام بى‏اطلاع‏اند. اسلام هم وقتى مى‏خواهند بشناسند، با حرفهاى اروپاييها مى‏شناسند. حرفهاى غربيها را مى‏آورند. فلان غربى اسلامشناس! اسلامى كه غربى‏ها براى ما معرفى مى‏كنند! اين براى اين است كه ما خودمان را باخته ايم در مقابل غرب، شرق خودش را باخته است. تا از اين باختگى بيرون نيايد، تا محتواى خودش را پيدا نكند، نمى‏تواند مستقل باشد.

 

                                                                                         (صحيفه امام، ج‏9، ص: 378 – 389)

 

غفلت از او نكنيد. گفتاري از امام خميني (ره)

خدا هست، خدا هست غفلت از او نكنيد. خدا حاضر است. همه ما تحت مراقبت هستيم وَاللَّهُ مِنْ وَرائِهمْ مُحيطٌ (سوره بروج، آيه 20.) مراقب است. آن خطرات قلب شما در مراقبت حق تعالى است. آن لحظات چشم شما در مراقبت حق تعالى است. آن حركات زبان شما در محضر حق و در مراقبت اوست. توجه داشته باشيد كه اين دنيا رفتنى است، و حساب شما با كسى است كه همه چيزتان تحت مراقبت بوده است.

صحيفه امام ج11 ، ص 500 .

تربیت اسلامی در کلام امام حسن عسکری - متن سخنرانی آیت الله جوادی آملی

 

 

 

 

 

 

 

ادامه مطلب را كليك نماييد.

 

 

 

 

ادامه نوشته

احدی همتای پیغمبر اسلام نخواهد آمد.- گفتاری از آیت الله جوادی آملی

قرآن خاتمیت پیغمبر اسلام را مسجّل کرده، هم در باره گذشته تاریخ اظهار نظر، و هم در باره آینده تاریخ، داوری قاطع می‏کند، همان گونه که می‏تواند بگوید از بامداد آفرینش انسانیت تا زمان پیغمبر خاتم هیچ کس هم سطح و هم‏سنگ پیغمبر نیامده، می‏تواند داوری کند که از عصر نبی اکرم تا شامگاه خلقت انسانها، احدی همتای پیغمبر اسلام نخواهد آمد.

حضرت آیت الله جوادی آملی ، سیره رسول اکرم، ج۱، ص ۲۶،«مقاله محمد خاتم پیامبران)

وجود همه مراتب ترس از خدا در پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله و سلم) - گفتاری از آیت الله جوادی آملی

 شناختي كه براساس ترس از قيامت يا بر پايه رغبت به بهشت باشد، شناختي متوسّط و نفساني است. از اين رو درخواست‌هاي زاهدانه يا راغبانه در پي دارد. امّا كساني كه خدا را به عظمت شناخته اند شناخت آنان از مبدأ و معاد، عقلي است و ترس از هجران و فراق و شوق به وصال مقوّم حقيقت آنان گشته و خوف آنان عقلي است؛ آن سان كه فرشتگان از خوف خدا تسبيح گوي اويند: «ويسبّح الرّعدُ بحمده و الملئكة من خيفته«﴿1﴾؛ رعد و همه فرشتگان از بيم قهر خدا به تسبيح و ستايش او مشغولند. همچنين آيهٔ «و لمن خاف مقام ربّه جنّتان«﴿2﴾ و آية «و أمّا من خاف مقام ربّه و نهي النّفسَ عن الهوَي فإنّ الجنّة هي المأوي«﴿3﴾ ناظر به خوف عقلاني است. بنابراين، رسول گرامي اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم) به عنوان انسان كامل، معلّم فرشتگان و اسوهٴ جهان هستي، همهٴ مراتب ترس از خدا اعم از وهمي، خيالي و عقلي را داراست، بلكه بيشتر از ديگران نيز داراست.

---

1 ـ سورهٔ رعد، آيهٔ 13 . 2 ـ سورهٔ الرحمن، آيهٔ 46.      3 ـ سورهٔ نازعات، آيات 40 ـ 41.  

معاد در قرآن، ص 40 ـ 41. منبع

قلب مان را مزار زينب كبري ( علي‌ها السلام ) نماييم ... گفتاري از علامه فضل الله

علامه سيد محمد حسين فضل الله

مشكل ما اين نيست كه بدانيم كه حضرت زينب سلام الله عليها در كجا ( مصر ، مدينه و يا دمشق ) به خاك سپرده شده‌اند. بلكه صورت مساله ما اين است كه آموزه هاي ايشان در كجاي زندگي ما حضور دارند؟ هيچ فايده و مصلحتي در تعيين مكاني خاص و رد ديگر مكان ‌ها ديده نمي شود. مزار حضرت زينب در قلب هاي دوستداران خاندان پاك پيامبر ص است و اي كاش كه اين اختلاف به هزاران مرقد برسد. قبر نشانه اي است كه انسان را به ياد صاحب آن مي‌اندازد. اما مساله اين است كه قلب مان را مزار زينب كبري ( علي‌ها السلام ) نماييم تا همواره در قلب مان زنده باشند.

 ( إعداد ) عادل قاضي: 1997، الندوة ... ، ص 343.

 

 

 

دريا باش، نه حباب - نامه آيت‌الله محمدحسين بهجتي به فرزندش

ادامه نوشته

درويش را نباشد برگ سراى سلطان..... ماييم و كهنه دلقى كآتش در آن توان زد

مرحوم آیت الله حاج شیخ حسنعلی نجابت(ره) -  منبع

---

ايشان بارها مى فرمودند: بايد در اين راه اينچنين بود كه خواجه حافظ(ره) مى‏گويد:

دست از طلب ندارم تا كام من برآيد

يا جان رسد به جانان يا جان ز تن برآيد

مى‏فرمودند: يك وقت نزد آيت‏اللَّه العظمى آقاى سيّد جمال گلپايگانى -رضوان اللَّه تعالى عليه- كه از علماء نمره‏يك نجف بود و از اهل معرفت نمره يك بعد از آيت‏اللَّه قاضى، سخن از اين مطالب مى‏رفت و نام آقاى قاضى مطرح شد، ايشان خودش فرمود: اسم آقاى قاضى را نياور، او جانش را گذاشت روى خداپرستى، اصلاً جانش را داد براى خداپرستى، او داخل حساب نيست، او فوق حساب است. حضرت آيت‏اللَّه نجابت واقعاً اينچنين بود و چنين زيست. ايشان مى‏فرمودند: "براى دوست حقيقى آدم جان بدهد واللَّه قسم چه ارزشى دارد جان؟ و ثانياً جان را كه مى‏ستاند مى‏داند چه نصيب مى‏شود؟ اين اتّفاق قطعى روايات است". لاعين رأت و لا أذن سمعت و لا خطر على قلب بشر.

هرچه دارى اگر به عشق دهى

كافرم گر جويى زيان بينى    (هاتف اصفهانى)

مى‏فرمودند: "جان دادن معنايش اين نيست كه از كالبد شخص جدا بشود، جان دادن يعنى اراده دادن آدم... خودمان را تسليم خدا بكنيم."

باز در همين مورد مى‏فرمودند: "حتماً شخص از دانش و فهم خودش بايد صرف نظر بكند در مقابل اراده خدا... خط بكشد ديگر عقل خودش را مقابل خدا، فهم خودش را مقابل خدا، هرچه دارد خط بكشد دور دارايى خودش".

مى‏فرمودند: "كسى كه فقير است چيزى كه لايق سلطان باشد ندارد... علم ما نزد خداى تعالى قيمتى ندارد، فهم ما هم كه قيمتى ندارد، عقل ما هم كه قيمتى ندارد، عبادتمان هم قيمتى ندارد، پس مانده جانمان به تعبير خواجه حافظ(ره) "كهنه دلق":

درويش را نباشد برگ سراى سلطان

ماييم و كهنه دلقى كآتش در آن توان زد

چيزى كه نشانه آدميزاد است مى‏شود دلق، از ما يك نشانه‏اى بيشتر نيست آن هم خدا گذاشته...".

- "... بين خدا و آدميزاد هيچ فاصله‏اى نيست الّا همين اراده‏اى كه دارد، همين عقلى كه دارد، همين شعورهاى جزئى كه دارد، آتش بزند در اين...".

ايشان مى‏فرمودند: »بعد از آنكه محبوب همه قسم حيات به ما مى‏دهد، ما هم اين جان را مى‏دهيم به حيات ابد سر در مى‏آوريم... ما كه خودمان را بنده خدا مى‏دانيم چيزى نداريم كه تسليم خدا بكنيم الّا جانمان...«.

مى‏فرمودند: »هر كه در راه خدا جان ندهد معلوم نيست حيات ابد نصيبش بشود«.

اين شعر ابن فارض(ره) را مى‏خواندند كه:    وَ مَن لَم‏يَمُت في حُبِّه لَم‏يَعِشْ بِهِ ***** و دُونَ اجتِناءِ النحْلِ ما جَنَتِ النحلُ

(ترجمه: هر كس كه در راه محبّت او نميرد زندگى با او را درنيابد؛ براى رسيدن به شيرينى عسل بايد نيش زنبور را چشيد)

گفتم به پيري رسم و توبه كنم آن قدر جوان مرد و يكي پير نشد - آيت الله احمد مجتهدي تهراني

آدمي نبايد به خود بگويد چون نمي توانستم فلان گناه را ترك كنم، من كه هنوز نتوانستم مهار نفس خود را در دست بگيريم و آن را كنترل كنم، پس چرا توبه كنم. توبه چه فايده اي دارد!؟ من دوباره سراغ گناه مي روم. هيچ وقت نبايد اين گونه باشد و نبايد اجازه بدهيد اين گونه افكار شيطاني در ذهن شما وارد شود. عزيزان من حتما توبه كنيد. از كجا معلوم، شايد خداوند به شما توفيق داد و ديگر گناه نكرديد. به علاوه شايد همين امروز و امشب زمان مرگتان فرا برسد. يعني چون من از خودم خاطر جمع نيستم، توبه نكنم، پيركه شدم توبه كنم.

گفتم به پيري رسم و توبه كنم آن قدر جوان مرد و يكي پير نشد

اصلاخدا توبه كننده را دوست دارد. آيه قرآن دارد “اِنّ الله يحب التوابين” (1) ديديد وقتي بچه شما يك كار اشتباهي مي كند و بعد مي آيد معذرت خواهي مي كند، شما بغلش مي كنيد، نوازشش مي كنيد، گريه مي كند، اشك مي ريزد، حتي شما از اين حالت فرزند لذت مي بريد. شما كه بنده خدا مي باشيد اين گونه هستيد، آن وقت خداوند باريتعالي اين گونه نباشد.

خداوند مي فرمايد: اي بندگان من از رحمت من مايوس نشويد.

شيطان به بعضي ها مي گويد: خداوند تو را نمي آمرزد بي خودي توبه نكن. تو خيلي بدي كردي، اين هم كار شيطان است. اين هم حرف شيطان است. ياس از رحمت خداوند خود گناهي كبيره است.

روايت داريم كه مي فرمايد: “اگر گناهان جن و انس راداريد از بخشش و رحمت خداوند نااميد نشويد و از آن طرف هم داريم كه اگر عبادت انس و جن را داشته باشيد نبايد مغرور شويد. چون ممكن است آن عبادات پذيرفته نشود.

انجام گناه به دو صورت متصور است. گاهي انسان گناه را از روي قلدري و از روي لجاجت با خدا انجام مي دهد، و قصد توبه هم ندارد، اينها كارشان خراب است وخداوند آنها را نمي بخشد. گاهي انسان گناهي انجام مي دهد و از كرده خود پشيمان و ناراحت است و مدام به خود طعنه مي زند كه چرا من اين گناه را انجام دادم كه اين كار نفس لوامه است. خيلي خوب است كه انسان نفس لوامه داشته باشد و مدام او را ملامت كند.

در روايت داريم، خوشا به حال بنده اي كه وقتي روز قيامت نامه اعمالش را به او مي دهند، مي بيند گناهاني را كرده است ولي زير هر گناهي يك استغفار است.

منبع

زندگینامه استاد شهيد آيت الله مطهري ره

ادامه نوشته

اين‌ مرد، جهاني‌ از عظمت‌ بود - به ياد مرحوم علامه طباطبايي ره

گفتاري از مرحوم آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني منبع

اين‌ مرد، جهاني‌ از عظمت‌ بود؛ عيناً مانند يك‌ بچه‌ طلبه‌ در كنار صحن‌ مدرسه‌ روي‌ زمين‌ مي‌نشست‌ و نزديك‌ به‌ غروب‌ در مدرسۀ فيضيّه‌ مي‌آمد، و چون‌ نماز بر پا مي‌شد مانند سائر طلاّب‌ نماز را بجماعت‌ مرحوم‌ آية‌ الله‌ آقاي‌ حاج‌ سيّد محمّد تقي‌ خونساري‌ مي‌خواند.

آنقدر متواضع‌ و مؤدّب‌، و در حفظ‌ آداب‌ سعي‌ بليغ‌ داشت‌ كه‌ من‌ كراراً خدمتشان‌ عرض‌ كردم‌: آخر اين‌ درجه‌ از ادبِ شما و ملاحظات‌ شما ما را بي‌ادب‌ مي‌كند! شما را بخدا فكري‌ بحال‌ ما كنيد!

از قريب‌ چهل‌ سال‌ پيش‌ تا بحال‌ ديده‌ نشد كه‌ ايشان‌ در مجلس‌ به‌ متّكا و بالش‌ تكيه‌ زنند، بلكه‌ پيوسته‌ در مقابل‌ واردين‌، مؤدّب‌، قدري‌ جلوتر از ديوار مي‌نشستند؛ و زير دست‌ ميهمانِ وارد. من‌ شاگرد ايشان‌ بودم‌ و بسيار بمنزل‌ ايشان‌ مي‌رفتم‌، و به‌ مراعات‌ ادب‌ مي‌خواستم‌ پائين‌تر از ايشان‌ بنشينم‌؛ ابداً ممكن‌ نبود.

ايشان‌ بر مي‌خاستند، و مي‌فرمودند: بنابراين‌ ما بايد در درگاه‌ بنشينيم‌ يا خارج‌ از اطاق‌ بنشينيم‌!

در چندين‌ سال‌ قبل‌ در مشهد مقدّس‌ كه‌ وارد شده‌ بودم‌، براي‌ ديدنشان‌ بمنزل‌ ايشان‌ رفتم‌. ديدم‌ در اطاق‌ روي‌ تشكي‌ نشسته‌اند (بعلّت‌ كسالت‌ قلب‌ طبيب‌ دستور داده‌ بود روي‌ زمين‌ سخت‌ ننشينند). ايشان‌ از روي‌ تُشك‌ برخاستند و مرا به‌ نشستن‌ روي‌ آن‌ تعارف‌ كردند، من‌ از نشستن‌ خودداري‌ كردم‌. من‌ و ايشان‌ مدّتي‌ هر دو ايستاده‌ بوديم‌، تا بالاخره‌ فرمودند: بنشينيد، تا من‌ بايد جمله‌اي‌ را عرض‌ كنم‌!

من‌ ادب‌ نموده‌ و اطاعت‌ كرده‌ و نشستم‌. و ايشان‌ نيز روي‌ زمين‌ نشستند، و بعد فرمودند: جمله‌اي‌ را كه‌ مي‌خواستم‌ عرض‌ كنم‌، اينست‌ كه‌: «آنجا نرم‌تر است‌.»!

 

اي‌ استاد عزيز .... در وصف مرحوم علامه طباطبايي ره

 

گفتاري از مرحوم آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني ره  

 آنچه‌ مي‌دانم‌ از آن‌ يار بگويم‌ يا نه‌

و آنچه‌ بنهفته‌ ز اغيار بگويم‌ يا نه‌

دارم‌ اسرار بسي‌ در دل‌ و در جان‌ مخفي

اندكي‌ ز آنهمه‌ بسيار بگويم‌ يا نه‌

سخني‌ را كه‌ در آن‌ بار بگفتم‌ با تو

هست‌ اجازت‌ كه‌ در اين‌ بار بگويم‌ يا نه‌

معني‌ حُسن‌ گل‌ و صورت‌ عشق‌ بلبل

همه‌ در گوش‌ دل‌ خار بگويم‌ يا نه‌

وصف‌ آنكس‌ كه‌ در اين‌ كوچه‌ و اين‌ بازار است

در سر كوچه‌ و بازار بگويم‌ يا نه‌

من‌ چه‌ گويم‌ دربارۀ كسيكه‌ عمرم‌ و حياتم‌ و نفسم‌ با اوست‌. من‌ اگر خداشناس‌ باشم‌ يا پيغمبر شناس‌، و يا امام‌ شناس‌، همۀ اينها به‌ بركت‌ رحمت‌ و لطف‌ اوست‌.

يعني‌ از وقتيكه‌ خداوند او را بما عنايت‌ كرد، همه‌ چيز را مرحمت‌ كرد. او همه‌ چيز بود؛ بلند بود و كوتاه‌ بود، در عين‌ بلندي‌ كوتاه‌؛ و در عين‌ اوج‌ و صعود، در حضيض‌ و نزول‌.

با ما طلبه‌هاي‌ عَجول‌ و گستاخ‌، نرم‌ و ملايم‌؛ مانند پدر بلند قامتي‌ كه‌ خم‌ مي‌شود و دست‌ كودك‌ را مي‌گيرد و پا بپاي‌ او راه‌ مي‌رود، استاد با ما چنين‌ مي‌كرد؛ او با ما مماشات‌ مي‌نمود. و با هر كدام‌ از ما طبق‌ ذوق‌ و سليقه‌ و اختلاف‌ شدّت‌ و حِدّت‌ و تندي‌ و كندي‌ او راه‌ مي‌رفت‌؛ و تربيت‌ مي‌نمود.

و با آنكه‌ اسرار الهيّه‌ در دل‌ تابناك‌ او موج‌ مي‌زد سيمائي‌ بشّاش‌ و گشاده‌ و وارفته‌، و زباني‌ خموش‌، و صدائي‌ آرام‌ داشت‌. و پيوسته‌ بحال‌ تفكّر بود، و گاهگاهي‌ لبخند لطيف‌ بر لب‌ها داشت‌.

بحسن‌ خلق‌ و وفا كس‌ به‌ يار ما نرسد

تـو را در ايـن‌ سـخـن‌ انـكار كار ما نرسد

اگر چه‌ حسن‌ فروشان‌ به‌ جلوه‌ آمده‌اند

كسي‌ به‌ حسن‌ و ملاحت‌ به‌ يار ما نرسد

بحقّ صحبت‌ ديرين‌ كه‌ هيچ‌ محرم‌ راز

بــه‌ يــار يكجـهــت‌ حـقـگــــزار ما نرسد

هزار نقش‌ برآيد ز كِلك‌ صُنع‌ و يكي

بـدلـپـذيـــري‌ نـقــش‌ نـــگـــار ما نرسد

هزار نقد به‌ بازار كائنات‌ آرند

يـكـي‌ به‌ سـكّۀ صـاحب‌ عيـار ما نرسد

دريغ‌ قافلۀ عمر كانچنان‌ رفتند

كـه‌ گـردشـان‌ به‌ هــواي‌ ديـار ما نرسد

آري‌، اي‌ استاد عزيز! بعد از تو بايد همان‌ جمله‌اي‌ را گفت‌ كه‌ حضرت‌ سجّاد عليه‌ السّلام‌ بر سر قبر پدر گفت‌:

                      أَمَّا الدُّنْيَا فَبَعْدَكَ مُظْلِمَةٌ؛ وَ أَمَّا الاخِرَةُ فَبنُورِ وَجْهِكَ مُشْرِقَةٌ.

منبع 

قرآن پژوهي معاصر - گفتگو با مرحوم آيت الله محمد هادي معرفت

 

ادامه نوشته

سـخـنـانـي از بـزرگـان

انتخاب: كاميار صداقت ثمرحسيني

مرحوم آيت الله ميرزا حسنعلي مرواريد ( ره )

« چون انسان موجودي طبيعي و وابسته به زمان و مكان است، همواره مي خواهد خدا را با خود و ديگران مقايسه كند و صفات مخلوقات را بر او جاري كند. براي بيرون آوردن انسان از اين اشتباه، اين قدر در نماز، تسبيح و تكبير وارد شده تا به انسان يادآور شود كه خداوند، بزرگ تر از اين است كه داراي اوصاف مخلوقات خود باشد. » [1]

 مرحوم آيت الله ميرزا حسنعلي مرواريد ( ره )

« در تفسير عبارت « الذي خلقني فهو يهدين » مي فرمودند: هدايت دو معنا دارد، يكي « ارائه ي طريق » و دوم « ايصال الي المطلوب » . ارائه ي طريق به اين نحو است كه مثلا اگر شما به كسي گفتيد خانه ي فلاني كجاست، مي گويد از فلان كوچه برو، سمت چپ، پلاك چند. اما « ايصال الي المطلوب » اين است كه دست شما را بگيرد و تا در خانه شما را برساند. هر دو نوع هدايت از افعال پروردگار است؛ اما ايصال الي المطلوب ، مخصوص مومنان و اهل تقواست. پس اگر كسي مي خواهد كه دستش را بگيرند تا به مقصد برسد، بايد تقوا پيشه كند. » [2]

مرحوم آيت الله ميرزا حسنعلي مرواريد ( ره )

همواره تاكيد داشتند كه موقع نماز، لباس نمازگزار مرتب باشد. مي فرمودند: « متوجه باشيد كه با خدا مي خواهيد صحبت كنيد. » [3]

 مرحوم آيت الله ميرزا حسنعلي مرواريد ( ره )

در مورد توبه مي فرمودند: « هر گاه مرتكب گناهي شديد، در توبه عجله كنيد. چون اگر توبه نكرديد، اثر گناه در روح شما باقي مي ماند و براي دفعات بعد، خودداري از گناه مشكل تر خواهد شد. » [4

 مرحوم آيت الله ميرزا حسنعلي مرواريد ( ره )

مي فرمودند: « روز قيامت خداوند مي تواند جزاي هر كس را خصوصي به او بدهد. اما اينكه همه را يك جا جمع مي كند، براي اين است كه مقام اهل بيت را به همه نشان دهد. » [5]

 مرحوم آيت الله ميرزا جواد آقا تهراني ( ره )

 بسم الله الرحمن الرحيم

پيوسته براي رضاي خداوند متعال خير خواه مردم باشيد. از رسول اكرم نقل است كه فرمود: « ان اعظم الناس منزلة عند الله يوم القيامة، امشاهم في ارضه بالنصيحة لخلقه » { در روز قيامت با منزلت ترين مردم نزد خداوند، كسي است كه در راه خير خواهي براي خلق خدا او كوشاترين آنان باشد و بيش از ديگران گام بردارد. } و از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمود: « عليك بالنصح لله في خلقه، قلن تلقاه بعمل افضل منه » { بر تو باد كه براي خدا خيرخواه خلق خدا باشي ، زيرا هرگز خداوند را با عملي بهتر از آن ديدار نخواهي كرد. » [6]

 مرحوم آيت الله العظمي بروجردي ( ره )

در يكي از آخرين روزهاي ماه مبارك رمضان بود كه قبل از ظهر خدمت شان رسيدم، جمعي از فضلاء و بزرگان حوزه حضور داشتند، ولي قيافه ي آقا نشان مي داد كه خاطرشان ناراحت است، در گوشه ي در نشستم و از موضوع و علت تكدر ايشان سئوال كردم. معلوم شد از فرداي زندگاني خود اظهار خوف مي كنند و همين مطلب ايشان را ناراحت كرده است. خدمات ايشان به جهان اسلام و عالم تشيع، بناهايي كه به دست ايشان و اجازه ي ايشان احداث شده است، كتبي كه در عهد ايشان و با همت و مساعدت و اجازه ي ايشان به طبع رسيده است و صدها خدمات ديگرشان در آن مجلس ذكر شد، ولي آن مرد بزرگ روحاني در حالي كه با نگاه مايوسانه اي به روي افراد مي نگريستند، در جواب همه ي اين مطالب فرمودند: « اگر سر و كار من فردا هم با شما بود، همه ي اين مطالب درست و اين تعريف ها فايده داشت، ولي با ناقد بصيري سر و كار داريم كه به همه ي امور توجه دارد و آن وقت با قيافه ي ملكوتي و صدايي متين و نافذ فرمودند: « خلص العمل لان الناقد بصير بصير » ... » [7]

---

 [1] محمد الهي خراساني: 1384، مرواريد علم و عمل، درنگي در زندگي و آموزه هاي عالم رباني آيت الله ميرزا حسنعلي مرواريد ، مشهد ( چاپ يكم ) ، بنياد پژوهشهاي اسلامي، ص 79.

 [2] همان منبع، صص 77 ـ 78.

 [3]همان منبع، ص 81.

 [4] همان منبع، ص 82.

 [5] همان منبع، ص 79.

 [6] همان منبع، ص 88.

 [7] از كتاب خاطرات داماد ايشان مرحوم آيت الله سيد محمد حسين علوي طباطبايي بروجردي ( ره ) صص 86 ـ 87.

انسان‌ كه‌ دنبال‌ خودشناسي‌ نرود ، محروم‌ترين‌ خلائق‌ است - گفتاري از مرحوم علامه حسيني طهراني

جهان‌ آنِ تو و تو مانده‌ عاجز

ز تو محروم‌‌تر كس‌ ديد هرگز؟

يعني‌ جهان‌ از آن‌ تست‌ و به‌ جهت‌ تو جهان‌ را آفريده‌اند تا همه‌ آلات‌ و اسباب‌ تو باشند ، و تو را از براي‌ معرفت‌ خود آفريده‌اند ؛ كه‌ يَابْنَ ءَادَمَ ! خَلَقْتُ الاشْيَآءَ كُلَّهَا لاِجْلِكَ وَ خَلَقْتُكَ لاِجْلِي‌ .88 و تو به‌ لذّات‌ طبيعي‌ گرفتار و پايْ‌بند شده‌ و از تحصيل‌ معرفت‌ كه‌ مخلوق‌ براي‌ آن‌ گشته‌اي‌ عاجز مانده‌ و تابع‌ نفس‌امّاره‌ گشته‌ ، نمي‌تواني‌ كه‌ ترك‌ دو روزه لذّت‌ فاني‌ نموده‌ ، كمالات‌ جاوداني‌ كه‌ در ضمن‌ معرفت‌ الهي‌ است‌ به‌ دست‌ آري‌ و خود را از حرمان‌ ابدي‌ خلاص‌ نمائي‌ !

پس‌ بواسطه اين‌ دنائت‌ همّت‌ و عدم‌ انقياد ، محروم‌تر از تو و بينواتر از تو از موجودات‌ كس‌ نديده‌ . زيرا كه‌ باقي‌ موجودات‌ به‌ جهت‌ آنچه‌ مخلوق‌ شده‌اند از آن‌ تجاوز ندارند و نميدانند كه‌ غير از آن‌ كمالي‌ كه‌ ايشان‌ دارند هست‌ ، و به‌جهت‌ عدم‌ قابليّت‌ ، از حرمان‌ آن‌ كمال‌ كه‌ از انسان‌ مطلوب‌ است‌ معذورند ؛ تو كه‌ مي‌داني‌ و به‌ جهت‌ آن‌ مخلوق‌ شده‌اي‌ فريفته‌ و اسير لذّات‌ بهيمي‌ و تمتّعات‌ نفساني‌ گشته‌ و از مقصود دو جهاني‌ باز مي‌ماني‌ . شعر:

اين‌ چه‌ ناداني‌ است‌ يك‌ دم‌ با خود آي

سود مي‌خواهي‌ از اين‌ سودا برآي‌

گنج‌ عالم‌ داري‌ و كَدّ مي‌كني

خود كه‌ كرد آنچه‌ تو با خود مي‌كني‌؟

پادشاهي‌ ، از چه‌ مي‌گردي‌ گدا؟

گنجها داري‌ ، چرائي‌ بينوا؟

و چون‌ از لذّات‌ شهواني‌ و مشتهيات‌ نفساني‌ خلاصي‌ ندارد مي‌فرمايد كه‌: متن‌:

چو محبوسان‌ به‌ يك‌ منزل‌ نشسته

بدست‌ عجز ، پاي‌ خويش‌ بسته‌

يعني‌ همچون‌ كسيكه‌ بند گران‌ بر پاي‌ وي‌ نهاده‌ باشند و از آنجائي‌ كه‌ نشسته‌ است‌ نتواند كه‌ بيرون‌ رود ، تو در منزل‌ تقليد و طبيعت‌ و هواي‌ نفس‌ گرفتاري‌ و از آن‌ تجاوز نمي‌تواني‌ كرد . و پاي‌ سير و سلوك‌ خود به‌ دست‌ عجز بسته‌ و پنداري‌ كه‌ از اين‌ قيود خلاص‌ نمي‌توان‌ شد . و از غايت‌ فسردگي‌ كه‌ از برودت‌ تقليد و هواي‌ نفس‌ در تو اثر كرده‌ ، گوئيا همچو مرده‌ اصلاً حرارت‌ شوق‌ و ذوق‌ عشق‌ در تو نيست‌. شعر:

زنده‌ شو اين‌ مردگي‌ از خود ببر

گرم‌ شو افسردگي‌ از خود ببر

آتشي‌ از عشق‌ او در دل‌ فروز

خرمن‌ تقليد را يكسر بسوز

چون‌ برودت‌ طبع‌ و هوي‌ بر امزجه زنان‌ غالب‌ است‌ فرمود كه‌: متن‌:

نشستي‌ چون‌ زنان‌ در كوي‌ إدبار

نمي‌داري‌ ز جهل‌ خويشتن‌ عار

يعني‌ مانند زنان‌ ، پشت‌ به‌ دولت‌ معرفت‌ كرده‌اي‌ و روي‌ توجّه‌ به‌ مقتضَيات‌ طبيعت‌ و هواي‌ نفساني‌ آورده‌ و كوي‌ ادبار و بدبختي‌ را منزل‌ اقامت‌ خود گردانيده‌ ، و فريفته رنگ‌ و بو گشته‌ و به‌ صورتِ ظاهر باز مانده‌اي‌ ، و پاي‌ سير در طلب‌ كمالات‌ معنوي‌ بيرون‌ نمي‌نهي‌ و از جهل‌ خود شرم‌ نداري‌ . شعر:

تا به‌ كي‌ همچون‌ زنان‌ اين‌ راه‌ و رسم‌ و رنگ‌ و بو؟

راه‌ مردان‌ گير و با صاحبدلان‌ دمساز شو

چون‌ زغن‌ تا چند باشي‌ بسته مردار تن‌

در هواي‌ سيرجان‌ يك‌ لحظه‌ در پرواز شو

 منبع

دریافت برخی آثار حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی

 

                                             

 دریافت برخی آثار حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی - اینجا را کلیک نمایید.

 

تعیین تاریخ برای ظهور حضرت ولی عصر عج کذب و دروغ است - گفتاری از حضرت آیت الله العظمی صافی

 

تعیین تاریخ برای ظهور مولایمان حضرت ولی عصر اروحنا فداه کذب و دروغ است؛ ما همیشه در انتظار فرج و منتظر ظهور حضرت هستیم و امیدواریم ظهور موفور السرور حضرت بقية الله  هرچه سریع‌تر واقع شود اما همگان بدانند این مسأله یکی از آیات و اسرار بزرگ الهی است که ممکن است يك سال يا صد هزار سال دیگر به طول انجامد و در هر حال ما باید منتظر ظهور و در پي رضايت آن امام همام باشیم.

 

           منــــــبـــــع

 

 

هر گه‌ كه‌ ياد روي‌ تو كردم‌ جوان‌ شدم‌ - مرحوم علامه حسيني طهراني در محضر مرحوم حداد

چقدر مناسب‌ حال‌ من‌ سرگشتۀ خستۀ رنج‌ ديده‌ بود در ساليان‌ متمادي‌ با وصول‌ به‌ اين‌ كانون‌ حيات‌ و مركز عشق‌ حضرت‌ سرمدي‌، اين‌ غزل‌ خواجه‌ رضوانُ الله‌ عليه‌:

هر چند پير و خسته‌ دل‌ و ناتوان‌ شدم‌

هر گه‌ كه‌ ياد روي‌ تو كردم‌ جوان‌ شدم‌

شكر خدا كه‌ هر چه‌ طلب‌ كردم‌ از خدا

بر منتهاي‌ مطلب‌ خود كامران‌ شدم‌

در شاهراهِ دولت‌ سرمَد به‌ تخت‌ بخت

با جام‌ مي‌ به‌ كام‌ دل‌ دوستان‌ شدم‌

اي‌ گلبن‌ جوان‌ برِ دولت‌ بخور كه‌ من

در سايۀ تو بلبل‌ باغ‌ جهان‌ شدم‌

از آن‌ زمان‌ كه‌ فتنۀ چشمت‌ به‌ من‌ رسيد

ايمن‌ ز شرّ فتنۀ آخِر زمان‌ شدم‌

اوّل‌ ز حرف‌ لوح‌ وجودم‌ خبر نبود

در مكتب‌ غم‌ تو چنين‌ نكته‌دان‌ شدم‌

 

آن‌ روز بر دلم‌ درِ معني‌ گشوده‌ شد

كز ساكنان‌ درگه‌ پير مغان‌ شدم‌

قسمت‌ حوالتم‌ به‌ خرابات‌ ميكند

هر چند كاينچنين‌ شدم‌ و آنچنان‌ شدم‌

من‌ پير سال‌ و ماه‌ نيم‌ يار بي‌وفاست‌

بر من‌ چو عمر ميگذرد پير از آن‌ شدم‌

دوشم‌ نُويد داد عنايت‌ كه‌ حافظا

بازآ كه‌ من‌ به‌ عفو گناهت‌ ضِمان‌ شدم‌

---

گفتاري از مرحوم علامه حسيني طهراني در وصف محضر عارف کامل مرحوم حداد . منبع

 

دلِ عارفان - به ياد مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبايي

 

 

ارشاد القلوب ديلمي از جناب رسول الله صلي الله عليه و آله نقل كرده است كه حضرت فرمود: "لكل شيء معدن و معدن التقوي قلوب العارفين." هر چيزي را معدني است و معدن تقوي دلِ عارفان است. به حقيقت دلِ اين مرد بزرگوار معدن تقوا بود، زيرا بسيار مواظب خود بود. همواره اهتمامش بر اين بود و مي گفت در شب و روز زماني را براي حسابرسي خود قرار بدهيد و ببينيد كه اين بيست و چهار ساعت چگونه بر شما گذشته، اهل محاسبه باشيد، همان طور كه يك بازرگان ، يك كاسب دخل و خرج خود و صادرات و وارداتش را حساب مي كند، ....

---

گفتاري از علامه حسن زاده آملي :

از كتابِ گفتگو با علامه حسن حسن زاده آملي

 

علماي پيشين .... گفتاري از حضرت آيت الله العظمي بهجت فومني

علماى سابق بسيار پُركار و پُربار بودند و چه زحمت ها كه در راه تحصيل مى كشيدند. 

آقا سيّد حسن صدر ـ رحمه اللّه  ـ از ميرزاى بزرگ خواست كه صد تومان در سال براى حاج آقا رضا همدانى ـ رحمه اللّه  ـ تعيين كند ولى مرحوم حاج آقا رضا قبول نكرد و به پنجاه تومان و به قدر ضرورت اكتفا نمود و قانع شد تا به ايران مهاجرت نكند و در حوزه ى سامرا بماند و براى طلاب حوزه تدريس كند.

آقا سيّد محمّد فشاركى، استاد مرحوم نايينى و آقا ضيا عراقى و شيخ عبدالكريم حايرى و آقا سيّد ابوالحسن اصفهانى ـ رحمهم اللّه  ـ و همان كسى كه مرحوم آخوند خراسانى به فضلا مى فرمود كه در درس او شركت نمايند، با چه وضعى زندگى خود و عايله ى خود را مى گذراند، به حدّى كه حتى نانوايى هم حاضر نبود به ايشان نان بدهد، زيرا بدهى اش زياد شده بود و نداشت بدهد! حدّاقل ما از حرام اجتناب كنيم!

منبع - سايت آيت الله العظمي بهجت فومني

در مناظره علمی چگونه باید بود؟ - گفتاری از مرحوم آیت الله العظمی میرزا جواد تبریزی

بسمه تعالى؛

   توصيه اينجانب به شما اينست كه ابتداء به درس اهميت دهيد و از نظر علمى و اخلاقى خود را پرورش دهيد و در مجادلات علمى سعى شود از جاده انصاف و اعتدال خارج نشويد و هميشه و همه جا استدلال و منطق را پايه مباحثات و گفت و شنودهاى خويش قرار دهيد انشاء الله كه موفق باشيد و همت كنيد اعمالى كه موجب تفرقه و اختلاف بين مسلمانان است صورت نگيرد،

 والله العالم.

 

 

منبع 

خاطره اي از ديدار مرحوم شهيد مطهري و عارف كامل مرحوم حاج سيد‌هاشم حداد ره

مرحوم‌ مطهّري‌ در مراجعت‌ از اين‌ ملاقاتها بسيار مشعوف‌ بودند، و ميفرمودند: در يكبار كه‌ خدمتشان‌ بودم‌ از من‌ پرسيدند: نماز را چگونه‌ ميخواني‌؟ عرض‌ كردم‌: كاملاً توجّه‌ به‌ معانيِ كلمات‌ و جملات‌ آن‌ دارم‌!

فرمودند: پس‌ كِيْ نماز ميخواني‌؟! در نماز توجّه‌ات‌ به‌ خدا باشد و بس‌! توجّه‌ به‌ معاني‌ مكن‌!

انصافاً اين‌ جملۀ ايشان‌ حاوي‌ أسرار و دقائقي‌ است‌، و حقّ مطلب‌ همينطور است‌ كه‌ افاده‌ فرموده‌اند.

چرا كه‌ در نماز اگر انسان‌ متوجّه‌ معاني‌ نماز شود كه‌ مثلاً إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ به‌ معني‌ آنست‌ كه‌: من‌ فقط‌ ترا عبادت‌ ميكنم‌ و از تو استعانت‌ مي‌طلبم‌، ذهن‌ و فكر نمازگزار بدين‌ حقيقت‌ متوجّه‌ بوده‌ و از توجّه‌ كامل‌ به‌ خدا غافل‌ است‌؛ در حاليكه‌ بايد توجّه‌ صد در صد به‌ سوي‌ خدا باشد و مخاطب‌ فقط‌ خدا باشد، و در اينصورت‌ ديگر توجّه‌ به‌ معني‌ نيست‌ مگر به‌ نحوۀ آلي‌ و مِرْآتي‌، همچنانكه‌ در نماز نبايد انسان‌ توجّه‌ به‌ الفاظ‌ و عبارات‌ آن‌ داشته‌ باشد مگر توجّه‌ آلي‌ و مِرْآتي‌. زيرا اگر توجّه‌ به‌ الفاظ‌ نماز از صحّت‌ ادا كردن‌ و تجويد آن‌ و أداءِ از مخارج‌ آن‌ شود، ديگر آن‌ نماز، نماز نيست‌؛ نه‌ توجّه‌ به‌ خداست‌ و نه‌ توجّه‌ به‌ معني‌.

ولي‌ اگر توجّه‌ به‌ خدا شود و انسان‌ در خطاب‌ و مكالمه‌اش‌ با خدا لحظه‌اي‌ فرود نيايد، نه‌ فكر الفاظ‌ نماز را بنمايد و نه‌ فكر معاني‌ آنرا، در اينصورت‌ تمام‌ الفاظ‌ خود بخود به‌ نحو آلي‌ و مِرآتي‌ يعني‌ با نظر غير استقلالي‌ آمده‌ و به‌ دنبال‌، جميع‌ معاني‌ نيز به‌ طريق‌ آلي‌ و مِرآتي‌ نه‌ با نظر استقلالي‌ آمده‌ و همه‌ به‌ نحو صحيح‌ و مطلوب‌ أدا شده‌ است‌ بدون‌ آنكه‌ در توجّه‌ تامّ به‌ خداوند و حضور قلب‌ خللي‌ وارد آيد.

مثلاً در همين‌ مكالمات‌ و گفتگوهائي‌ كه‌ ما شبانه‌روز با هم‌ داريم‌، و در سخنرانيها و خطابه‌ها و مراجعات‌ و فصل‌ خصومتها و سائر اموري‌ كه‌ در آنها عنوان‌ تخاطب‌ و گفتگو است‌، تمام‌ توجّه‌ ما به‌ شخص‌ مخاطب‌ است‌ نه‌ به‌ خطاب‌. آنچه‌ در خطاب‌ از مغز و انديشۀ انسان‌ بر زبان‌ جاري‌ ميشود همه‌اش‌ درست‌ و صحيح‌ است‌، بدون‌ اينكه‌ ما توجّه‌ به‌ صحّت‌ آنها داشته‌ باشيم‌؛ و اگر يك‌ لحظه‌ توجّهمان‌ را به‌ عبارات‌ و مطالبي‌ كه‌ ردّ و بدل‌ مي‌شود منعطف‌ سازيم‌، اصل‌ توجّه‌ به‌ خطاب‌ از ميان‌ ميرود و در آن‌ لحظه‌ ديگر مخاطبي‌ وجود ندارد.

بزرگان‌ فرموده‌اند: جمع‌ ميان‌ دو لحاظ‌ استقلالي‌ و آلي‌ نمي‌شود. اگر لحاظمان‌ در نمازها مستقلاّ به‌ خدا باشد حتماً به‌ الفاظ‌ و معاني‌ آنها بايد آلي‌ و غير استقلالي‌ و تَبَعي‌ باشد؛ و اگر لحاظمان‌ را به‌ الفاظ‌ نماز و يا معاني‌ آن‌ مستقلاّ بدوزيم‌، قهراً و اضطراراً بايد توجّهمان‌ به‌ خدا تبعي‌ و ضمني‌ باشد نه‌ استقلالي‌.

من‌ وقتي‌ با شما سخن‌ ميگويم‌ و مثلاً ميگويم‌: آقا شما امروز مسافرت‌ نكنيد، و در حرم‌ امام‌ رضا بمانيد! صد در صد توجّهم‌ به‌ شما و حقيقت‌ شماست‌. اين‌ را نظر استقلالي‌ نامند. و البتّه‌ اين‌ معاني‌ بدون‌ غلط‌ در ذهن‌ من‌ مي‌آيد و ذهن‌ من‌ الفاظي‌ را متناسب‌ با آن‌ معاني‌ استخدام‌ ميكند و بر زبان‌ جاري‌ مي‌سازد، و بدون‌ هيچ‌ خطائي‌ مُسَلسَلاً اين‌ معاني‌ و الفاظ‌ استخدام‌ شده‌ و به‌ شما براي‌ إبراز و اظهار آن‌ مقصود منتقل‌ ميگردد. امّا اگر بخواهم‌ معني‌ «امروز مسافرت‌ نكنيد» را در ذهن‌ بياورم‌ و يا الفاظ‌ آن‌ را بخصوصه‌ تصوّر نمايم‌، ديگر مخاطب‌ بودن‌ شما از ميان‌ ميرود و استقلال‌ خود را از دست‌ ميدهد؛ مگر ضمني‌ و تبعي‌ و آلي‌ و مرآتي‌.

در نماز كه‌ أهمّ امور است‌ بايد انسان‌ در حضور قلب‌ به‌ خدا منقطع‌ باشد و هيچ‌ خاطره‌اي‌ و انديشه‌اي‌ از ذهن‌ عبور نكند، و اين‌ فقط‌ در صورتي‌ امكان‌پذير است‌ كه‌ جملات‌ و عبارات‌ نماز كه‌ طبعاً حاوي‌ معاني‌ خود مي‌باشند بدون‌ اندك‌ توجّه‌ به‌ خود آنها در ذهن‌ بيايد و بر زبان‌ جاري‌ شود. در اينصورت‌ نماز، نماز است‌. يعني‌ مخاطب‌ خداست‌؛ حضور قلب‌ با خداست‌. و گرنه‌ حضور قلب‌ با الفاظ‌ و يا با معاني‌ است‌؛ و خداوند علِيّ أعْلي‌ مهجور گرديده‌، و فقط‌ به‌ نظر ضمني‌ كه‌ در حقيقت‌ نظر نيست‌ به‌ او ملاحظه‌ شده‌ است‌.

باري‌، مرحوم‌ حاج‌ سيّد هاشم‌ هم‌ به‌ مرحوم‌ مطهّري‌ علاقمند شده‌ بودند؛ و در سفر اخير حقير به‌ شام‌ كه‌ حضرت‌ آقا هم‌ بدانجا براي‌ زيارت‌ مشرّف‌ بودند، و اين‌ سفر پس‌ از شهادت‌ آن‌ مرحوم‌ بود، براي‌ اين‌ ضايعه‌ متأسّف‌ بودند. رَحِمَ اللهُ الْغابِرينَ، و ألحَقَ الباقينَ بِهِم‌ إنْ شآءَ اللَهُ تَعالَي‌.

---

منبع - كتاب روح مجرد اثر آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني ره

 

دستور العملی از حضرت آیت الله العظمی بهجت فومنی

 

بسمه تعالی

من کلام علی علیه السلام:
« إعلم أن کل شیء من عملک تبع لصلاتک: بدان که هر چیزی از عمل تو تابع نماز توست »؛
علیکم بالمحافظة علی الصلوات الخمس فی اوائل أوقاتها و بالإقبال بالکل إلیه تعالی فیها، لا تفوتکم السعادة إن شاء الله تعالی: بر شما باد به محافظت بر نمازهای پنج گانه در اولین وقتهای آنها؛ و بر شما باد به روی نمودن و توجّه با تمام وجود بسوی خدای تعالی؛ { در این صورت } سعادت را از دست نخواهید داد إن شاء الله تعالی.
وفقنا الله و ایاکم لمراضیه و جنبنا سخطه بمحمد و آله الطاهرین صلوات علیهم أجمعین.

منبع

 

 

آيت‌الله مجتهدي تهراني به لقاء الله پيوست

 

مرحوم آيت الله العظمي آقاي مجتهدي تهراني در مدرسه علميه شان به خاك سپرده شدند.  

 

پيام تسليت مقام معظم رهبري

 

پيام تسليت آيت الله العظمي مكارم شيرازي

 

پيام تسليت آيت الله العظمي صافي گلپايگاني

 

---

آيت‌الله مجتهدي تهراني به لقاء الله پيوست / پيکر آيت الله مجتهدي فردا تشييع مي شود

اینجا را کلیک نمایید

 

 

به جهت شادي روح آن مرحوم عطر صلوات را به خانه هاي خود بياوريم:  

 

                       اللهم صل علي محمد و آل محمد. 

   

گزارش تصويري؛

آيت‌الله مجتهدي تهراني به روايت تصوير  اینجا را کلیک نمایید.

 

 

 

حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی

Original video	video 64K	video 56K	sound
				سخنرانى راجع به معرفت امام عليه السلام و توجيه مبلغين
				امام على عليه السلام - ١
				امام على عليه السلام - ٢
				امام حسين عليه السلام
				امام مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف
				امام سجاد عليه السلام
				فاطميه - ١٣٨٤
				محرم و مقام حضرت سيدالشهداء عليه السلام
				امام باقر عليه السلام
				حضرت فاطمه سلام الله عليها
				ائمه بقيع عليهم‌السلام و اهميت زيارت آنها

منم‌ كه‌ شُهرۀ شهرم‌ بعشق‌ ورزيدن‌.... منم‌ كه‌ ديده‌ نيالوده‌ام‌ به‌ بد ديدن‌

علاّمۀ استاد، زندگاني‌ بسيار ساده‌ و بی‌تجمّل‌، در حدِّأقلّ ضرورت‌ زندگي‌ داشتند. و با وجود كسالت‌ قلبي‌ و كسالت‌ اعصاب‌ و كِبَر سنّ، فقط‌ و فقط‌ بعلّت‌ حمايت‌ از دين‌، و نشر فرهنگ‌ اسلام‌؛ براي‌ ملاقات‌ و مصاحبه‌ با آن‌ مستشرق‌ فرانسوي‌، هر دو هفته‌ يكبار بطهران‌ مي‌آمدند؛ و اين‌ رفت‌ و آمد نيز مستلزم‌ رنجهائي‌ بود

. اينست‌ وضع‌ زندگي‌ يك‌ فيلسوف‌ شرق‌؛ بلكه‌ يگانه‌ فيلسوف‌ عالم‌! با آنكه‌ آنطور كه‌ بايد ما از وضع‌ داخلي‌ آن‌ بزرگ‌ مرد پرده‌ بر نداشتيم‌؛ زيرا معتقديم‌ بحث‌ در اينگونه‌ امور سزاوار مقام‌ عفّت‌ و شرف‌ نيست‌.اينست‌ زندگاني‌ اولياء خدا:صَبَرُوا أَيَّامًا قَصِيرَةً، أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَةً.

يكايك‌ از صفات‌ و نعوت‌ متّقيان‌ كه‌ مولَي‌الموالي‌ أميرمؤمنان‌ عليه‌ السّلام‌ دربارۀ آنان‌ در خطبۀ هَمّام‌ بيان‌ مي‌فرمايند، در اين‌ مرد الهي‌ مشاهَد و محسوس‌ و ممسوس‌ و ملموس‌ بود:

أَرَادَتْهُمُ الدُّنْيَا فَلَمْ يُرِيدُوهَا، وَ أَسَرَتْهُمْ فَفَدَوْا أَنْفُسَهُمْ مِنْهَا.

اينست‌ زندگي‌ وارستگان‌ و آزادگان‌ از اسارتِ نفس‌ امّاره‌، و به‌ پرواز درآمدگان‌ در حريم‌ قضاء و مشيّت‌ الهيّه‌، و سرسپردگان‌ به‌ عالم‌ تفويض‌ و تسليم‌ و رضا.

 

چقدر استاد ما از اين‌ شعر خوشايند بودند كه‌:

منم‌ كه‌ شُهرۀ شهرم‌ بعشق‌ ورزيدن‌ 

منم‌ كه‌ ديده‌ نيالوده‌ام‌ به‌ بد ديدن‌

به‌ مي‌ پرستي‌ از آن‌ نقش‌ خود بر آب‌ زدم‌

 كه‌ تا خراب‌ كنم‌ نقش‌ خود پرستيدن‌

وفا كنيم‌ و ملامت‌ كشيم‌ و خوش‌ باشيم 

كه‌ در شريعت‌ ما كافري‌ است‌ رنجيدن

به‌ پير ميكده‌ گفتم‌ كه‌ چيست‌ راه‌ نجات

بخواست‌ جام‌ مي‌ و گفت‌ راز پوشيدن‌

---

گفتاری از مرحوم علامه آیت الله سید محمد حسین حسینی طهرانی ره منبع

دعا برای شفای استاد اخلاق حضرت آيت الله مجتهدي تهراني

 

به جهت شفاي استاد عطر صلوات را به خانه هاي خود بياوريم

 

 

 اللهم صل علي محمد و آل محمد                     

                

رسا، سرويس سياسي ـ وزير بهداشت با اعزام يک تيم پزشکي آخرين وضعيت آيت الله مجتهدي تهراني را بررسي کرد.

دکتر مازيار پارسا، پزشک معالج آيت الله مجتهدي تهراني عصر امروز در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاري رسا به تشريح آخرين وضعيت آيت الله مجتهدي تهراني پرداخت.

وي اظهار داشت: بر اساس آخرين اقدامات انجام شده وضعيت آيت الله مجتهدي تهراني تحت کنترل است.

دکتر پارسا ادامه داد: اين عالم رباني از نظر وضعيت تنفسي و قلبي نسبت به دو روز گذشته وضعيت ثابت و پايدارتري دارد.

پزشک معالج آيت الله مجتهدي تهراني از همه مومنان خواست براي شفاي اين استاد اخلاق دعا کنند.

همچنين رسول کاتوزيان، داماد آيت الله مجتهدي تهراني عصر امروز در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاري رسا گفت: يک تيم پزشکي از سوي دکتر لنکراني، وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشکي در بيمارستان بازرگان حاضر شدند و از نزديک در جريان آخرين وضعيت و اقدامات انجام شده پزشکي قرار گرفتند.

کاتوزيان با تشکر از همه ارادتمندان آيت الله مجتهدي تهراني ابراز داشت: خواهشمنديم مردم شريف براي کسب اطلاع از حال اين استاد اخلاق با بيمارستان به هيچ وجه تماس نگيرند و سعي کنند اخبار را از طريق خبرگزاري ها و رسانه هاي گروهي پي گيري نمايند.

وي از همه مردم براي شفاي عاجل آيت الله مجتهدي تهراني طلب دعاي خير کرد. 

 منبع rasanews

 

 

اندرزها - حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  توضيح

اندرزنامه به قلم استاد

1- تقواى الهى

2- مقامات مادى كم ارزش تر از آن است كه فكر مى كنيم

3- نقش تجربه ها!

4- جبران خطاها

5- هر روز گام تازه اى بايد برداشت

6- همرنگ جماعت شدنت رسوائى است!

7- در جستجوى گمشده اصلى باش!

8- ستيز با وسوسه ها!

9- حجاب اعظم!

10- زمزمه دلباختگان

و آخرين سخن پيرامون آخرين مانع راه است!

 

به ياد مرحوم آيت الله حاج شيخ ذبيح الله ذبيحي قوچاني رحمة الله عليه

 

به جهت شادي روح آن مرحوم عطر صلوات را به خانه هاي خود بياوريم: 

                       اللهم صل علي محمد و آل محمد.

 

---

مرحوم حضرت آيت الله حاج شيخ ذبيح الله ذبيحي قوچاني  ره  [۱] بارها مي فرمود « استادي داشتيم در نجف كه همواره مي گفت: سري سالم به قبر ببريد. هواهاي نفساني را از سر خارج كنيد. انارة العقل مكسوف بطوع هوي : اميال نفساني نور عقل را از ميان مي برد. »

سپس مقدمه ي مشهور اخلاقي اش را بيان مي فرمود:

اول آنكه همواره متوجه باشيد كه از دنيا خواهيد رفت. « هر كه آمد به جهان اهل فنا خواهد بود. » 

دوم آنكه با خود هيچ نمي بريد. « هر كه آمد عمارتي نو ساخت / رفت و منزل به ديگري پرداخت » ( و آن دگر پخت همچنان هوسي / وين عمارت بسر نبرد كسي )

با اين مقدمات راه موفقيت در 3 چيز است: 1. انجام واجبات 2. ترك محرمات و 3. در حد توان و شادابي روح انجام مستحبات »

مي فرمودند فريب دنيا را نخوريد. چهارتا پول نشان تان مي دهد تا فريب بخوريد. دنيا امروز آدمي را مي فريبد و فردا مي گرياند. سلاطيني كه بر مردم مسلط بودند آخرش رفتند، ما هم مي رويم. آنها چيزي نبردند و ما هم نمي بريم. پس در كارهايمان به اين بينديشيم كه آيا « خدا » راضي است؟

مواظب باشيد ! جوانيد و قدر جواني خود را بدانيد. الان كه اينجا نشسته ام، همين امانت است. انسان از خود چيزي ندارد، همه ي امور از آن خداست. نبايد گول خنده هاي دنيا را بخوريم كه اسير دنيا با فديه هم آزاد نمي شود.[۲]

او به سادگي هر چه تمام تر پر معنا ترين گزاره ي عرفان شيعي را بيان مي نمود: 

 

« خداوند حكيم است و فعل لغو از او سر نمي زند. محال است كه موجودي در عالم خلقت به خاطر او پا بر اميال شيطاني بگذارد و دستش گرفته نشود. ممكن نيست انساني در برابر اميال گناه آلود مقاومت نمايد و از رحمت خاص الهي دور بماند. آغاز ورود به عوالم متعالي از خويشتنداري از هواهاي نفساني شروع مي شود. »

 

كاميار صداقت ثمرحسيني

---

[۱] آن مرحوم از برجسته ترين مجتهدان نامدار معاصر قوچان بود. در سال 1329 قمري/ 1289 شمسي در روستاي خيرآباد مايوان متولد شد. پس از طي دروس مقدماتي و سطح در شهرهاي قوچان و مشهد مقدس، در سال 1351 قمري به نجف اشرف هجرت نمود و در آن جا درسهاي فقه و اصول را نزد مرحوم آيت الله آقا ضياء عراقي و آيت الله حاج سيد محمود شاهرودي، سيد ابوالحسن اصفهاني و ساير اساتيد حوزه نجف فراگرفت و پس از گذشت 20 سال اقامت در نجف و نيل به درجه اجتهاد، در سال 1371 قمري به قوچان مراجعت كرد و در اين شهرستان به ترويج و نشر احكام اسلامي و تدريس علوم ديني پرداخت و پس از ده سال خدمت فرهنگي و علمي در قوچان، در سال 1381 ه.ق به مشهد عزيمت و تا زمان عروج ملكوتي اش ( سحرگاه روز سه شنبه 24/12/1372 شمسي / سوم شوال 1414 قمري بر اثر سكته قلبي ) در كمال معنويت و حياتي طيبه، در آن شهر اقامت داشتند. ايشان در صحن آزادي نزديك ايوان طلا به خاك سپرده شد. همگان از حاج شيخ به « عالمي رباني » ياد مي نمودند. شنيدم كه آخرين سخنان وي به اطرافيان خود « سفارش تقوا و دوري از گناه و مظاهر فريبنده ي دنيا » بود. در هيچ مجلسي به ياد او ننشستم مگر آنكه از زهد و تقواي او ياد شود ( رحمة الله تعالي عليه )

                                شرح حال ایشان در سایت آستان قدس رضوی

 

[۲] و به ياد دارم كه بارها اين ابيات عبرت انگيز را برايم مي خواند:

هي الدنيا تقول بملء فيها          حذار حذار من بطشي و فتكي

فلا يغرركم حسن ابتسامي           فقولي مضحك و الفعل مبكي

... علامت آن است كه هنوز ايمانتان پا برجاست./ گفتاری از حضرت آیت الله العظمی بهجت

دعاى تعجيل فرج دواى دردهاى ما است، در روايت است كه: در آخر الزمان همه هلاك مى‏شوند، « إِلاّ مَنْ دَعا بَالْفَرَجِ. »(1) مگر كسانى كه براى [تعجيل] فرج دعا كنند. ائمّه‏ ى ما ـ عليهم‏السّلام ـ با اين بيان خيلى به اهل ايمان و شيعيان عنايت كرده ‏اند تا خود را بشناسند. علامت گذارى براى آن‏ها است، يعنى اگر براى فرج دعا مى ‏كنيد، علامت آن است كه هنوز ايمانتان پا برجاست. دستورهاى عجيب و غريب ديگر هم داده ‏اند، زيرا در آخرالزمان گرفتارى اهل ايمان خيلى سخت مى‏ شود به حدّى كه در روايت آمده است: « بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا. »(2) بعد از آن كه زمين از جور و ستم پر مى ‏شود. و شايد در روايت وارد شده باشد كه: « يُنْكِرُهُ أكْثَرُ مَنْ قالَ بإِمامَتِهِ! »(3) بيشتر كسانى كه اعتقاد به امامت آن حضرت دارند، او را انكار مى‏كنند. يعنى بيشتر مردم از اعتقاد وايمان به امامت بر مى ‏گردند. هم چنين فرموده‏ اند كه در آخرالزمان اين دعاى فرج را كه دعاى تثبيت در دين است، بخوانيم:

« يا أللّهُ، يَا رَحْمانُ، يَا رَحيمُ، يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبى عَلى دينِكَ. »(4)

اى خدا، اى رحمت گستر، اى مهربان، اى زير و رو كننده ‏ى دل‏ها، دل مرا بر دينت ثابت و استوار گردان.

يعنى آن مرتبه ‏اى از ايمان را كه به من منّت نهادى، حفظ كن، نه اين كه مسلمان باشد و به همان باقى باشد، چون اين معنا تثبيت در دين نيست. اين توسّلات، عزادارى‏ها، سوگوارى‏ها و زيارت قبور اهل‏بيت ـ عليهم‏السّلام ـ علامت آن است كه اهل ايمان به آن‏ها اتّصال و الصاق دارند و هنوز از آن‏ها منحرف نشده ‏اند؛ لذا كفّار و دست نشانده‏ هاى آن‏ها دستور داشتند كه بين مسلمانان و قرآن ـ تا چه برسد به مساجد و تكايا و مجالس عزا و روضه خوانى ـ جدايى بيندازند، زيرا همه‏ ى اينها ضدّ خواسته‏ هاى سلاطين جور بود، لذا فرمان هدم قبور يا تعطيلى مجالس روضه خوانى را دادند. روز هشتم ماه شوّال كه روز هدم قبور ائمه‏ ى بقيع ـ عليهم‏السّلام ـ است قاعدتا روز تعطيلى حوزه‏ ى علميه نجف بود، ولى ما كم‏ كم عادت كرديم و براى ما عادى شد.!

---

پی نوشت ها :

1. عبارت حديث به اين صورت است: « إِلّا مَنْ دَعا بِدُعاءِ الْغَريقِ »؛ (مگر كسى كه دعاى غريق را بخواند.) ر.ك: بحار الانوار، ج 52، ص 133 و 148؛ ج 92، ص 326؛ اعلام الورى، ص 432؛ الصراط المستقيم، ج 2، ص 228؛ غيبة النعمانى، ص 159؛ كمال الدين، ج 2، ص 348 و 351؛ منتخب الانوار، ص 80، مهجّ الدّعوات، ص 332، در ذيل برخى از اين روايات بيان شده است كه مقصود از دعاى غريق، دعاى آينده: « يا أَللّه‏ُ يا رَحْمانُ يا رَحيمُ... » است.

2. بحار الانوار، ج 3، ص 80؛ ج 36، ص 358؛ طرائف، ج 1، ص 177.

3. « لاِءَنَّهُ يَقُوُم بَعْدَ... ارْتِدادِ أَكْثَرِ الْقائِلِينَ بِإِمامَتِهِ. »؛ (زيرا او بعد از... بازگشت بيشتر معتقدان به امامتش قيام مى‏كند.) بحار الانوار، ج 51، ص 30، 157؛ ج 52، ص 23؛ اعلام الورى، ص 436، 439؛ الخرائج، ج 3، ص 1171؛ الصراط المستقيم، ج 2، ص 230، 231؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 526؛ كفاية الاثر، ص 283؛ كمال الدين، ج 2، ص 378، 384، منتخب الانوار، ص 39.

4. بحار الانوار، ج 52، ص 148؛ ج 92، ص 326؛ اعلام الورى، ص 432؛ كمال الدين، ج 2، ص 351؛ منتخب الانوار، ص 80؛ مهج الدعوات، ص 332.

منبع

افتتاح پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی بهجت فومنی

---

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی بهجت فومنی

---

پرسشی از حضرت آیت الله العظمی بهجت فومنی

چند سال است که در کارهایم دچار مشکل می شوم که راهها به رویم بسته می شود، از جمله در زمینه اشتغال و ازدواج، و هر چه از خدا طلب یاری می کنم، راه مساعدی گشوده نمیشود؟

پاسخ:

  بسمه تعالی

زیاد از روی اعتقاد کامل بگویید: «أستغفر الله»، هیچ چیز شما را منصرف نکند غیر از ضروریات و واجبات تا کلیه ابتلائات رفع شود، بلکه بعد از رفع آنها هم بگویید، برای اینکه امثال آنها پیش نیاید؛ و اگر دیدید رفع نشد، بدانید یا ادامه نداده اید، یا آنکه با اعتقاد کامل نگفته اید. والله العالم.

 

سروده اي از آية الله العظمى وحيد خراسانى در مدح حضرت رضا عليه السلام

آن کیمیـا نظــر چو نظـر سوی ما کند  

 بالله به لحظـه ای مس دل کیـمیـا کند  

 ساید قدم چو بـر ســر ما چشم آسمـان  

 از خــاک پــای مـا طلب تـوتیـا کـند  

 با دیده آب باش،که جاروب ایـن فراش  

 فـر ّ اش قدس بـا مـژه ی اولـیــا کـنـد  

 بدرالدجـی کجاست که تـا اکتسـاب نور  

 از بـارگـاه حضـرت شمس الضحی کند  

 روزی اگــر به مسنـد عزت کند جلوس  

 یوسف ز رشک پـیـرهن خود قبــا کند  

 چون منتهای قرب خدا ، تربت رضاست

 وح الامیـن ز سدره به توس ارتقـا کند  منبع

---

ناگفته ای از علامه جعفری - دکتر علی رضا مخبر دزفولی

 

فکر می کنم در آخرین سال حیات مبارک علامه بزرگوار، مرحوم علامه جعفری بود که این توفیق بزرگ را یافتیم که میزبان ایشان در سمیناری با عنوان "اسلامی شدن دانشگاه" در دانشگاه های اهواز باشیم.

 

این سمینار بمناسبت فرمایشات مقام معظم رهبری در این خصوص، برگزار شده بود و حقیر بمناسبت مسئولیتم در آن زمان در نهاد رهبری در دانشگاه های اهواز در هماهنگی امور این سمینار نقشی داشتم. ملاحت های زیادی از او در جریان این توفیق همنفسی در خاطرم مانده است که در سالگرد رحلت جانگداز او مانده ام که به کدامیک اشاره کنم.

 

در جریان سخنرانی ایشان در محل آمفی تئاتر دانشکده علوم در دانشگاه شهید چمران بدلیل استقبال کم نظیری که از ناحیه اساتید و دانشگاهیان از این سخنرانی شده بود تعداد زیادی از کسانی که به شوق دیدار حضرت ایشان به محل سخنرانی هجوم آورده بودند پشت در های بسته مانده بودند. به توصیه اکید ایشان در های سالن باز شد.

 

تعدادی از دانشگاهیان وارد شدند و در بین ردیف های صندلی های سالن نشستند ولی کماکان تعدادی در ورودی سالن بشکل متراکمی سرپا ایستاده بودند.استاد مشغول سخنرانی بودند. در گرماگرم صحبت، ایشان ناگهان فرمایششان را قطع کردند و فرمودند من از دیدن این عزیزان معذّبم که با این فشار اینجا ایستاده اند،بعد به آنها اشاره کردند و گفتند بیائید روی سن بنشینید.

 

با اشاره استاد، همه کسانی که در آستانه در ایستاده بودند به روی سن هجوم آوردند و دور تا دور استاد نشستند.در آن لحظه من به چهره استاد خیره نگاه می کردم لبخندی بر لب استاد نقش بسته بود که تا ملکوت خدا ادامه داشت.سپس ناگهان استاد برخاستند و عبای سفید و پاکیزه خود را بی هیچ ترتیبی و تعارفی از دوش خود برداشتند و زیر پای دانشجویان انداختند و فرمودند زمین کثیف است روی این بنشینید!

 

باور کنید این حرکت استاد از هزار سخنرانی بر ذهن مستمعین موثّر تر بود. وقتی از زبان فرزند ایشان شنیدم که می گفت پدرم هر آنچه را که می گفت خودش به آن عمل می کرد یاد این خاطره افتادم و احساس کردم که شاهد خوبی بر این ادعای شگرف است و استاد بعنوان یکی از قله های رفیع و دست نیافتنی دین و دانائی و اخلاق و فضیلت نماد و نمونه ای از این دستور آسمانی بود که"مردم را بسوی خوبی ها با غیر از زبان خود دعوت کنید".

 منبع - fardanews

 

نکاتی ناب از حضرت آیت الله عبد الله جوادی آملی حفظه الله تعالی

 نكته هاي ناب - گفتارهايي از حضرت آيت الله جوادي آملي

ارزش عمل آدمي را در گرو معرفت اوست ... حضرت آيت الله جوادي آملي

حكمت صدرايي ماهيت و مختصات- مصاحبه با حضرت استاد آيت الله جوادي آملي

آيت‌الله جوادي آملي: عقل و علم دو عنصر اصلي حركت در سبيل الله است

چيستي فلسفه اسلامي ـ حضرت آيت الله جوادي آملي

يهود در قرآن ـ آيت الله جوادي آملي

هفت اصل بعثت...// حضرت آيت الله جوادي آملي

حضرت آيت الله جوادي آملي : شيطان دشمني است مهاجم، خطرناك، رام ناشدني و دوستي ناپذير

حكمتي لطيف از حضرت آيت الله جوادي آملي

حضرت آيت الله جوادي آملي : انسان اهل فكر در برابر نقد ناقدين بي تفاوت نيست ...

علامه طباطبايي؛ وارث علوم گذشتگان، موروث علوم آيندگان / آيت الله جوادي آملي

حكمتهايي گرانبها از رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) / در بيان آيت الله جوادي آملي

سخني از آيت الله جوادي آملي: انسان چون تجافي كرد، قدرت عمل صالح را پيدا مي‌كند

حكمتي از آيت الله جوادي آملي: چيزي جز خواست خدا به ما نمي رسد.

حکمتی از حضرت آیت الله جوادی آملی

حق گويي زبان انسان متأله

نقش تقوا و تهذيب در فهم معارف دين / حضرت آيت الله جوادي آملي

امنيت تكويني حرم الهي ( حضرت آيت الله جوادي آملي )

اعتماد به نفس ( از: حضرت آيت الله جوادي آملي )

اساسي‌ترين مقدمهٴ پيروزي پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم) ( از حضرت آیت الله جوادی آملی )  

زندگينامه حضرت آيت الله عبد الله جوادي آملي  

حضرت آيت الله جوادي آملي: برخوردي از ضيافت الهي كعبه در پرتو شناخت امام معصوم

ارتباط مستمر مسلمانان با كعبه ( حضرت آيت الله جوادي آملي )

انسان، زيباترين آفريده الهي ( حضرت آيت الله جوادي آملي )

تا انسانْ فرشته‌منش نشود، شيطان از حريم او بيرون نمي‌رود . / حضرت آيت الله جوادي آملي

ويژگيهاي سنّت قطعي چيست؟ حضرت آيت الله جوادي آملي

نکاتی ناب از حضرت آیت الله حسن حسن زاده آملی حفظه الله تعالی

 

سخني گرانمايه از حضرت آيت الله حسن زاده آملي

حضرت آيت الله حسن زاده آملي: هر كس بدان پايه كه علم آموخته و عمل اندوخته ، به همان اندازه انسان است

گفتگو با علامه حسن زاده آملي

حكمت هايي گرانقدر از استاد علامه حضرت آيت الله حسن زاده آملي ( معرفت نفس )

حکمت هایی از حضرت علامه آیت الله حسن زاده آملی

وقار و شخصيت علمي / استاد علامه حضرت آيت الله حسن زاده آملي

مجموعه سخنراني هاي آيت الله حسن زاده آملي

گفت و گو با علامه حسن زاده آملي

 

الهي نامه - حضرت آيت الله حسن زاده آملي

لحظه اي تامل: تو داد و دهش كن، فريدون توئي - گفتاري از حضرت آيت الله حسن زاده آملي

 

 

الهي، اگر حسن مال مي‌يافت و حال نمي‌يافت از حسرت چه مي‌كرد؟

**********

الهي، تا به حال مي‌گفتم گذشته‌ها گذشت. اكنون مي‌بينم كه گذشته‌هايم نگذشت، بلكه همه در من جمع است. آه، آه، از يوم جمع!

***********

 

به یاد مرحوم آیت الله سید محمد حسین حسینی طهرانی ره

وصيت نامه مرحوم آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني رحمه الله

تا فرصت‌ باقي‌ است .... ( آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني )

مرحوم علامه سيد محمد حسين حسيني طهراني ( ره ) : احوالات شهيد مطهري ( ره ) در اواخر عمر

روح‌ لطيف‌، و ذوق‌ عالي‌ مرحوم علامه طباطبايي در بين مرحوم علامه سيد محمد حسين حسيني طهراني ( از کتاب مهر تابان

زندگینامه حضرت علامه آيه‌الله سید محمد حسین حسيني طهراني

نامه‏اى از مرحوم علاّمه طباطبايي به مرحوم علامه حسيني طهراني

..... همه‌ عروسك‌ بودند . گفتاري از مرحوم آيت الله سيد محمد حسين حسيني

درياي‌ علم‌ و دانش‌ مرحوم علامه طباطبايي - گفتاري از مرحوم علامه حسيني

فرازي از وصيت نامه حضرت آيت الله سيد محمد حسين حسيني طهراني رحمه الله تعالي

مرحوم علامه حسيني طهراني ره : علامه طباطبايي الي الابد زنده است.

به ياد مرحوم علامه طباطبايي رضوان الله تعالي عليه

                                         

---

يادي از مرحوم علامه طباطبايي

مکاتبه يک جوان با مرحوم علامه طباطبايي ( ره )

نامه‏اى از مرحوم علاّمه طباطبايي به مرحوم علامه حسيني طهراني

مرحوم علامه حسيني طهراني ره : علامه طباطبايي الي الابد زنده است.

عنايت خدايي ... عوضم کرد ( مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبايي )

علامه طباطبايي؛ وارث علوم گذشتگان، موروث علوم آيندگان / آيت الله جوادي آملي

درياي‌ علم‌ و دانش‌ مرحوم علامه طباطبايي - گفتاري از مرحوم علامه حسيني طهراني

«پروانه‌ و بلبل‌»از اشعار نغز و آبدار علامه طباطبايي رحمه الله كه‌ در بازگشت‌ از تبريز سروده‌اند

روح‌ لطيف‌، و ذوق‌ عالي‌ مرحوم علامه طباطبايي در بيان مرحوم علامه سيد محمد حسين حسيني طهراني ( از کتاب مهر تابان

 

گزارشی از آخرین لحلظات زندگی فقيه راحل مرحوم آیت الله میرزا جواد تبريزي (ره)

 

 .... ساعت ده شب در حالي که سکوت همه جا را فرا گرفته بود بر بالينشان حاضر شدم، در حالي كه نور وجودش را فراگرفته بود آرام در حال ذكر بود، آخرين لحظات خود را می گذراند، ....

                          

 جهت مطالعه متن كامل گزارش فوق ادامه مطلب را كليك نماييد

ادامه نوشته

به مناسبت ايام رحلت آیت الله حاج سید جواد فقیه سبزواری

ادامه نوشته

علامه خستگی ناپذیر

ادامه نوشته

چشم‌ باز كن‌ و بنگر كه‌ اين‌ عالم‌ خارج‌، هر ذرّه‌اش‌ مكاشفه‌ است‌، ... مرحوم حاج سيد‌هاشم

عارف نامي مرحوم حاج سيد‌هاشم

 

من‌ تعجّب‌ ميكنم‌ از اين‌ دسته‌ از سالكين‌ كه‌ مكاشفه‌ ميخواهند! چشم‌ باز كنند، همۀ اين‌ عالم‌ مكاشفات‌ است‌. مكاشفه‌ تنها ديدن‌ صورت‌ در زاويه‌ بصورت‌ خاصّ يا حالت‌ استثنائي‌ نيست‌؛ هر چه‌ كشف‌ از اراده‌ و اختيار و علم‌ و قدرت‌ و حيات‌ حضرت‌ حقّ كند مكاشفه‌ است‌. چشم‌ باز كن‌ و بنگر كه‌ اين‌ عالم‌ خارج‌، هر ذرّه‌اش‌ مكاشفه‌ است‌، و حاوي‌ عجائب‌ و غرائب‌ كه‌ فكر را به‌ منتهاي‌ آن‌ دسترس‌ نيست‌.

منبع - كتاب روح مجرد

زندگینامه استاد شهيد آيت الله مطهري ره

ادامه نوشته

بيدلى در همه ايّام خدا با او بود ...

مرحوم آیت الله حاج شیخ حسنعلی نجابت(ره)

 

دوم رجب سال 1410 قمرى در هنگام تدريس اين بيت حافظ را خواندند:

بيدلى در همه ايّام خدا با او بود

او نمى‏ديدش و از دور خدايا مى‏كرد

و در قسمتى از شرح آن فرمودند: "چه خوب است انسان اگر قرار است بميرد عارفانه و عاشقانه بميرد".

و نيز به بيان شادى بعضى از بزرگانِ سلف هنگام رحلتشان پرداختند و در همان شب جان به جان‏آفرين تسليم فرمود.

مرقد شريف ايشان در شيراز در حرم حضرت امامزاده سيّد ميرمحمّد بن موسى الكاظم(ع) در كنار يار ديرينش حضرت آيت‏اللَّه شهيد سيّد عبدالحسين دستغيب مى‏باشد.

تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود

سر ما خاك ره پير مغان خواهد بود

 حلقه پير مغان از ازلم در گوش است

بر همانيم كه بوديم و همان خواهد بود

بر سر تربت ما چون گذرى همّت خواه

كه زيارتگه رندان جهان خواهد بود

              منبع                      (حافظ) 

همواره بر گفتگو و احترام تاكید کرده‌ام ... مرحوم علامه سید مرتضی عسکری ره

.... ملا‌قات‌ها و مذاکرات زیادی با علمای اهل سنت داشته‌ام و همواره بر گفتگو و احترام تاكید کرده‌ام و فقط درباره معاویه و یزید سخنان تندی دارم‚ چون معاویه بود که حضرت امیر را لعن کرد.

این را هم خود امیرالمومنین یاد دادند در جنگ صفین که عده‌ای درباره نسب معاویه سخن می‌گفتند‚ (نسب معاویه را نمی‌توانم الآن بازگو کنم) اما حضرت فرمودند: اذکروا معایب افعالهم; من هم از افعال خلفا سخن می‌گویم نه از شخصیت آنها و مثلا‌ً می‌گویم که خلیفه دوم برخی احکام پیامبر را تغییر داد و نیز ثابت کرده‌ام برخی از احادیثی که به عایشه نسبت می‌دهند‚ جعلی است و در تمام عمرم سعی کرده‌ام منصف باشم‚ چراکه انصاف‚ حقایق را آشکار می‌کند.

توصیه می‌کنم کسانی که شیعه می‌شوند‚ در ترویج مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلا‌م روش جدال احسن را پیش بگیرند و از بی‌احترامی و اذیت دیگران خودداری کنند.  منبع

مصاحبه با آیت الله العظمی صافی پیرامون ابعاد شخصیتی حضرت ‌آیت‌الله‌العظمی بروجردی

ادامه نوشته

اگر نماز را تحفظ کردید ... پیام مرحوم آیت الله سید علی قاضی به نسل جوان

اگر نماز را تحفظ کردید همه چیزتان محفوظ می ماند.

 

حضرت آیت الله العظمی سیدعلی قاضی طباطبایی(رضوان الله علیه)

در وصف مرحوم علامه طباطبایی ره - گفتاری از مرحوم علامه حسینی طهرانی ره

يكايك‌ از صفات‌ و نعوت‌ متّقيان‌ كه‌ مولَي‌الموالي‌ أميرمؤمنان‌ عليه‌ السّلام‌ دربارۀ آنان‌ در خطبۀ هَمّام‌ بيان‌ مي‌فرمايند، در اين‌ مرد الهي‌ مشاهَد و محسوس‌ و ممسوس‌ و ملموس‌ بود:

أَرَادَتْهُمُ الدُّنْيَا فَلَمْ يُرِيدُوهَا، وَ أَسَرَتْهُمْ فَفَدَوْا أَنْفُسَهُمْ مِنْهَا. اينست‌ زندگي‌ وارستگان‌ و آزادگان‌ از اسارتِ نفس‌ امّاره‌، و به‌ پرواز درآمدگان‌ در حريم‌ قضاء و مشيّت‌ الهيّه‌، و سرسپردگان‌ به‌ عالم‌ تفويض‌ و تسليم‌ و رضا. چقدر استاد ما از اين‌ شعر خوشايند بودند كه‌:

منم‌ كه‌ شُهرۀ شهرم‌ بعشق‌ ورزيدن‌

 منم‌ كه‌ ديده‌ نيالوده‌ام‌ به‌ بد ديدن‌

به‌ مي‌ پرستي‌ از آن‌ نقش‌ خود بر آب‌ زدم‌

كه‌ تا خراب‌ كنم‌ نقش‌ خود پرستيدن‌

وفا كنيم‌ و ملامت‌ كشيم‌ و خوش‌ باشيم

كه‌ در شريعت‌ ما كافري‌ است‌ رنجيدن

به‌ پير ميكده‌ گفتم‌ كه‌ چيست‌ راه‌ نجات

بخواست‌ جام‌ مي‌ و گفت‌ راز پوشيدن‌[1]

و آنگاه‌ با اين‌ مشكلات‌، و ردّ و ايرادها، يكدنيا از عظمت‌ و وقار و سَكينه‌ و آرامش‌ در او متحقّق‌ بود.

---

[1] از حافظ‌ شيرازي‌ است‌؛ «ديوان‌ حافظ‌» طبع‌ پژمان‌، حرف‌ نون‌، ص‌ 177.

منبع

 

 

علاقمندان جهت دریافت تصاویری زیبا و تاریخی از مرحوم شهید محراب حضرت آیت الله دستغیب شیرازی اینجا را کلیک نمایند.

درسی از تواضع : شرح حال زندگی حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی به زبان ایشان

 

درسی از تواضع :شرح حال به زبان معظم له:

جز قصور و تقصير چيزی ندارم .

                                          

 

 

 

 منبع : سایت حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی

 

---

 

 

 

به یاد آخرین خلیفه و حجت پروردگار - اثر حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی

 

 

 

فی ذکری آخر الخلفا’ و الحجج الالهیه

هرگز نبايد براى تحصيل مال خود را به هلاكت افكند- گفتاری از مرحوم آیت الله حسینی طهرانی

 اگر كسى علم واقعى و حقيقى به رازقيّت مطلقه حضرت احديّت داشته باشد هرگز نبايد براى تحصيل مال خود را به هلاكت افكند بلكه بايد اكتفا نمايد به مقدار طلبى كه در شرع امر به آن شده، با كمال آرامش خيال و سكون خاطر به قدر وسع براى تحصيل قدر كفاف معيشت خود و عيال خود كوشش كند. امّا اگر براى تحصيل معيشت در غلق و اضطراب افتد و بيش از حدّ معروف تلاش بنمايد معلوم مى‏شود كه علم به رازقيّت مطلقه خدا ندارد بلكه علم او به رازقيّت مقيّده بوده است. خدا را رازق مى‏دانسته در صورتى كه تا اين سر حدّ تلاش كند و خود را به تعب افكند و مثلا او را رازق مى‏دانسته مقيّد به پول داشتن و در صورت شهريّه گرفتن و غير ذلك. بنابراين اضطراب خارجى يا درونى حكايت مى‏كند از عدم العلم يا علم به رازقيّت مقيّده. اين معناى توريث علم است براى عمل، و امّا مثال براى توريث عمل براى علم، مثلا اگر كسى از روى واقع بگويد: سبحان ربّى الأعلى و بحمده[1]

ذلّت خود را مشاهده مى‏كند. و بديهى است كه ذلّت بدون عزّت متحقّق نيست، هميشه ذليل در برابر عزيز و مقتدر خواهد بود، پس ناچار متوجّه مقام عزّت مطلق مى‏گردد و سپس مى‏فهمد بايد همراه اين عزّت علم و قدرت نيز موجود باشد. بنابراين از يك عمل بسيار كوچك كه همين ذكر سجده باشد پى مى‏برد به عزّت مطلقه و علم و قدرت مطلقه خداوند تبارك و تعالى، و اين معناى مورث بودن عمل است نسبت به علم، و به اين معنى ناظر است قوله عزّ من قائل: و العمل الصّالح يرفعه[2]

 

---

[1] پاك و منزه مى‏دانم پروردگار بلند رتبت خودم را همراه با حمد و ستايش او

[2] و عمل شايسته آن را بالا مى‏برد.   منبع