يكي از اساتيد ما در حكمت الهي، مرحوم آيت الله حاج شيخ محي‌الدّين الهي قمشه‌اي(رضوان‌الله‌تعالي‌عليه) آن روزي كه در ايران آشوب بود و اين كشور اسلامي از هر طرف مورد تهاجم نظامي شرق و غرب بود، در حالي كه براي نوشتن مطالب عقلي، قلم در دست داشت، وقتي خبر به ايشان رسيد كه كشور در آتش جنگ است. در كمال آرامش اين آيه را تلاوت فرمود "لن يصيبنا إلاّ ما كتب الله لنا"(1) چيزي جز خواست خدا به ما نمي رسد.

قلبي كه حافظ قرآن است، در اين دنيا از سلامت كامل برخوردار است و در قيامت هم دچار عذاب نمي شود چنانكه رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: "لا يعذب الله قلباً وعي القرآن"(1) البتّه اگر امام صادق(سلام الله عليه) مي فرمايد: "الحافظ للقرآن العامل به مع السفرة الكرام البررة"(2) كسي كه حافظ قرآن و عامل به آن است با فرشتگان كريم و نيك محشور خواهد بود، مقصود از حفظ قرآن حفظ قلبي آن است كه بدون شناخت صحيح و عمل درست بر اساس آن، ميسور نخواهد بود. بايد قرآن با دل و جان او عجين گردد و روح او ظرف محافظت قرآن شود.


(1) سوره‌ي‌ توبه، آيه‌ي‌ 51.

به نقل مستقيم از سايت معظم له: http://www.esraco.net/  ( تفسير موضوعي ج۱ )