بيدلى در همه ايّام خدا با او بود ...

مرحوم آیت الله حاج شیخ حسنعلی نجابت(ره)
دوم رجب سال 1410 قمرى در هنگام تدريس اين بيت حافظ را خواندند:
بيدلى در همه ايّام خدا با او بود
او نمىديدش و از دور خدايا مىكرد
و در قسمتى از شرح آن فرمودند: "چه خوب است انسان اگر قرار است بميرد عارفانه و عاشقانه بميرد".
و نيز به بيان شادى بعضى از بزرگانِ سلف هنگام رحلتشان پرداختند و در همان شب جان به جانآفرين تسليم فرمود.
مرقد شريف ايشان در شيراز در حرم حضرت امامزاده سيّد ميرمحمّد بن موسى الكاظم(ع) در كنار يار ديرينش حضرت آيتاللَّه شهيد سيّد عبدالحسين دستغيب مىباشد.
تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود
سر ما خاك ره پير مغان خواهد بود
حلقه پير مغان از ازلم در گوش است
بر همانيم كه بوديم و همان خواهد بود
بر سر تربت ما چون گذرى همّت خواه
كه زيارتگه رندان جهان خواهد بود
منبع (حافظ)
اللهم كن لوليك الحجة ابن الحسن، صلواتك عليه و علي آبائه، في هذه الساعة و في کل ساعة، ولياً و حافظاً و قائداً و ناصراً و دليلاً و عيناً، حتي تسکنه أرضک طوعاً و تمتعه فيها طويلاً ×××××××××××××××××