« إلهي أتراني ما أتيتك إلا من حیث الآمال »

خداوندا آیا می بینی مرا که نیامدم به سوی تو مگر از برای امیدها که از تو دارم .... یعنی آمدن من نیست مگر به واسطه امیدها از کرم تو، و قاعده کریم نیست که وافد و وارد و امیدوار را محروم کند. مصرع:

                                                   من دق الباب الکریم للفتح انفتح

غمینگم و از در تو با غم نروم

جز شاد و امیدوار و خرم نروم

از درگه همچو تو کریمی هرگز

محروم کسی نرفت و من هم نروم.

 مصطفی بن محمد هادی خوئی ( درگذشته پس از سال 1252 قمری ) – شرح دعای سحر، ص 173 – 174.