حضرت آيت الله جوادي آملي:

در يك جامعه‌ي‌ متوسط فرهنگي و ديني، والاترين وظيفه آن است كه همه‌ي‌ مردم به ويژه جوانان را هدايت كنند و آنان را از در افتادن به دامن گناه و منحرف شدن از مسير فرهنگ الهي به سوي لجنزار فساد و تباهي باز دارند؛ اما گاهي سطح معرفت ديني در جامعه بالا مي‌آيد و گرايش به مباحث اعتقادي و اخلاقي از شكل ميراثِ خانوادگي، بيرون مي‌رود و يك سنّت نيكوي علمي و عملي مي‌شود.
انقلاب اسلامي ايران نمونه‌ي‌ اين تحول عقيده و تعالي انديشه است كه طيّ آن با گسست تار و پود نظام طاغوتي و برچيده شدن بساط غير عاقلانه‌ي‌ شاهنشاهي، خورشيد اسلام در آيينه‌ي‌ تحقيق و پژوهش ميليون‌ها انسان شيفته و فرهيخته‌ي‌ ايراني و غير ايراني درخشيد و در تاريك‌ترين عصر حيات انسان، روشن‌ترين بارقه‌ي‌ اميد را تا ژرفاي جان بشريت تاباند. در چنين عصري اگر آموزش‌هاي ديني و پژوهش‌هاي فرهنگي در همان سطح و سقف گذشته باقي باشد، بنيان اعتقاد و فرهنگ جامعه از رشد مناسب با زمان خويش باز مي‌ماند و همچون جواني كه در اوج بالندگي‌اش همان غذاي دوران كودكي را مصرف مي‌كند، دچار سوء تغذيه مي‌شود و بسا به رشد منفي گرفتار آيد.
از اين‌رو، در مباحث اخلاقي كه اكنون به دنبال نهضت فراگير الهي و نظام رحمت اسلامي مطرح مي‌شود، سخن گفتن و پند دادن به اينكه گناه نكنيد و به جهنم نرويد، سخني ابتدايي و شبيه تغذيه‌ي‌ دوران نوباوگي است. بايد موعظه‌ها و درس‌هاي اخلاقي امروز به ويژه براي جوانان و آينده‌سازان جهان اسلام، بدان پايه از تعالي برسد كه در افق ديد آنان، خلافت خدا را ترسيم كند و با شكوفايي عقل نظري و ثمردهي عقل عملي، راه رهايي و مُردن از پليدي‌هاي نفساني و زنده‌شدن در ساحت كمالات انساني و نيل به مراتب خلافت الهي براي همگان هموار گردد.


مأخذ: (تفسير موضوعي، ج 15، ص 260) به نقل از سایت معظم له