ااستاد دكتر كريم مجتهدي ستاد دكتر كريم مجتهدي :

مى توانيم بگوييم كه خود ما فلسفه هاى بسيار اصيل سنتى داريم و از فارابى، ابن سينا، غزالى، شهرستانى، خواجه نصير، ميرداماد، ميرفندرسكى و ملاصدرا نام مى بريم. حالا بقيه اسم ها بماند تا برسيم مثلا به علامه طباطبائى (همشهرى خود بنده). اين سنت بسيار با ارزش، قابل انكار نيست; ولى نبايد فراموش كرد كه فلسفه، شئ نيست. مثلا اين ليوان روى ميز يك شئ است; ولى فلسفه اين طور نيست; بلكه فعل مى باشد; فكر، فعل است. ما كه اشيا را نمى خواهيم حفظ كنيم. بايد در فرهنگ كنونى ما افكار ابن سينا، غزالى و ديگران واقعاً فعليت پيدا كند و سبب پيدايش تأمل و تفكر بالفعل در نزد ما شود. صِرف نگه دارى اشيا نه فقط فرهنگ نيست، شايد ضد فرهنگ هم باشد و سبب سوء تعبير شود و تحرك واقعى فرهنگ را مختل سازد.

براى زنده كردن سنت فلسفى، بايد آن را با افكار نوع ديگر و غيرخودى روبه رو كرد. باتوجه به غير خود، هم خود را بهتر مى توان شناخت و هم به امكانات پنهانى، ولى مؤثر سنت فكرى خود بيشتر پى برد. همان طورى كه گفتيم در قرون وسطى، چنين كارى در غرب با فلسفه هاى اسلامى شده است. آثار ابن سينا، فارابى و بيش از آنها ابن رشد، ترجمه و مورد استفاده قرار گرفته است. اين مقابله، همان سازندگى بوده و هنوز هم همان طور مى باشد به شرطى كه غرض و مَرضى در كار نبوده و انصاف، بيدارى و آگاهى مورد نظر باشد.   منبع آموزه شماره ۲