دكتر عبدالواحد ذنون طه

مترجم: كاميار صداقت ثمرحسيني وبلاگ مترجم

دين براى برطرف كردن نيازهاى بشر مشوق علم است; يعنى اگر علم نباشد، دين در آن جامعه ضعيف است . «كاد الفقر ان يكون كفرا» همين است . اگر يك ملت فاقد علم و صنعت‏باشد و اساسا به فقر اقتصادى دچار شد، نمى‏تواند دينش را حفظ كند، لذا دين مشوق علم است و علم مكمل دين است . اينها لازم ملزوم يكديگر هستند و اساسا برآورده كردن و برآورده شدن نيازهاى انسان‏ها در هر دوره، با پيشرفت علم و تشويق دين محقق مى‏شود .

 

استاد دكتر مهدي گلشني :

مشكل فلسفي ما اين است كه در غرب محيطهاي فلسفي كاملا با حوزه‌هاي علوم و تكنولوژي در تعاملند، در حاليكه حوزه‌هاي اجتماعي ما منزوي هستند و هيچ ارتباطي ميان دانشكده فلسفه با دانشكده علوم وجود ندارد و دانشكده‌هاي فلسفي ما تنها به مسائل بنيادي مي‌پردازند در صورتي كه بسياري از شاخه‌هاي علوم مباحث و ابعاد فلسفي دارند. 
اين وظيفه اساتيد است كه اطلاعات جامع، ‌كامل و به روزي را از علوم مختلف به دانشجو القا كنند.
 ‌در ارزيابي‌ هيچگونه تحليلي روي آمارها صورت نمي‌گيرد، به عنوان مثال، ملاك سنجش يك دانشگاه برتر نبايد تعداد مقالات و برنده شدن در جايزه نوبل باشد و توجه به سطح كيفي هيات علمي، تعداد طرح‌ها، پرداختن به علوم مختلف و ديد كامل و متناسب با ظرفيتهاي هر منطقه بايد جايگزين اين قبيل ملاكها شود.
انديشمندان ما بايد جرات اظهار نظر داشته باشند و با پرداخت به فعاليتهاي دراز مدت تنها به ارزيابي اكتفا نكنند.

 منبع

دكتر عبدالواحد ذنون طه

مترجم: كاميار صداقت ثمرحسيني 

                  وبلاگ مترجم

عالِم، محيط بر علم است و جاهل، محاط به جهل. يكي در احاطه‌ي‌ ناداني و جهالت خويش زنداني است و ديگري با احاطه بر حقايق هستي تا بدان‌جا پيش مي‌رود كه امير كلام و فرمانرواي علم گشته، همچون امير مؤمنان (عليه‌السلام) با اشاره به سينه‌ي‌ سينايي خود مي‌فرمايد: "ها إنّ ههنا لعلماً جمّاً لو أصبتُ له حملة"(1) و نيز هموست كه خاندان عصمت و طهارت را اميران سخن مي‌خواند؛ "إنّا لأُمراء الكلام".(2)
اين حقيقت، درباره‌ي‌ همه‌ي‌ انبيا و وارثان معصوم آنان صادق است و در مرتبه‌ي‌ بعد، شاگردان فرزانه و با تقواي آنان نيز از اين حقيقت اصيل، طرفي مي‌بندند و بهره‌اي مي‌برند؛ يعني عالمان صالح نيز بالتبع، از شمار اميران علم و فرمانروايان سخن هستند؛ از اين‌رو، به خوبي مي‌دانند كجا سخن بگويند و كجا خاموش بمانند و در صورت انتخاب صمت و سكوت، تا چه زماني صامت باشند و درباره‌ي‌ چه مطلبي سكوت نمايند و در برابر كدام مخاطبي دم فروبندند و در چه مكاني خموشي گزينند و در صورت نطق و بيان چقدر گويا باشند و راجع به چه مطلبي سخن بگويند و در قبال كدام مستمعي لب گشايند و در چه مكاني گويايي را برگزينند.
از اين رو امام صادق (عليه‌السلام) درباره‌ي‌ حضرت رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) كه رأس اين اسره و سرسلسله خاندان عصمت و طهارت (عليه‌السلام) است، فرمود: "ما كلّم رسول الله العباد بكُنه عقله قطّ"(3)؛ يعني پيامبر گرامي اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم) در همه‌ي‌ عمر پر بركت با كسي به عمق عقل و به ژرفاي علم خويش سخن نگفت؛ بلكه هماره به وسعت فهم مخاطب و به اندازه‌ي‌ ظرفيّت مستمع گويا مي‌شد؛ ليكن اهل بيت معصوم آن حضرت (صلي الله عليه و آله و سلم) مستثنا بودند و هر چه آن ذات مقدس مي‌فرمود، مي‌فهميدند و درست تلقّي مي‌كردند؛ زيرا ريشه‌ي‌ همه‌ي‌ آنان نور واحد بود؛ از اين‌رو، برخي از شارحان بزرگوار اصول كافي، خاندان معصوم وحي را استثنا كردند.(4)

دكتر شوقي أبو خليل

مترجم: كاميار صداقت ثمرحسيني

شيطان دشمني است مهاجم، خطرناك، رام ناشدني و دوستي ناپذير و مانند چنين موجود مهاجم و خون آشامي را در ميان هيچ گونه حيوان درنده و موذي، نمي‌توان يافت. خطرناك‌ترين مار در اثر عاطفه و دوستي، رام شدني و تربيت پذير است. اما شيطان، هر اندازه محبتِ بيشتر ببيند، آتش كينه‌اش نسبت به محبت كننده افروخته تر مي‌شود. پس كسي كه در اثر غفلت و خود خواهي به دامِ وسوسهٴ شيطان مي‌افتد و از سوي چنين دشمني، مورد تهاجم قرار مي‌گيرد، اگر احساس خطر نكند، در پي راه فرار و پناهگاهِ واقعي نيز نخواهد بود. بنابراين پيش از استعاذهٴ عالمانه، بايد احساس خطر و ترس از ضلالت، غوايت و مانند آن كه سبب نابودي است، وجود داشته باشد.

مأخذ: (صورت و سيرت انسان در قرآن، ص 245) به نقل از سايت معظم له

اگر آدمي را به كوهي بلند مانند كنيم، عقيده، اخلاق و اعمال او نيز به ترتيب، قلّه، سينه و دامنهٴ اين كوه است و از اين رو آن امورِ دخيل در هويت انسان(عقيده، اخلاق، اعمال) را «جبلّي‌» او مي‌نامند؛ زيرا همگي بسان جَبَل و كوه، استوار است و در بقاي هويت آدمي، نقش دارد و هر آنچه غير از اين امورِ فطري و جبلّي، اگر چه سخت و بلند بنمايد، همچون تلّي از شن در كويري سوزان است كه گردبادي آن را فراهم آورده و گردبادِ ديگري آن را فرو مي‌ريزد.

مأخذ: (صورت و سيرت انسان در قرآن، ص 345) به نقل از سايت معظم له

تحليل محمد بن يوسف العامري از مساله ي الفت اجتماعی:

فرازي بلند از انسجام جوامع در بيان ابن خلدون

نياز جامعه به برقراري عدل

طبقه بندي صنايع از ديدگاه ابن ازرق:

طبقه بندي نيازها در متون جهان اسلام

تشبيه لطيف مردمان يك جامعه به برادراني از پدري واحد:

نياز انسان ها و شكل گيري جامعه

پدران غربي علم سياست ؟

نويسنده: غلامرضا جمشيدنژاد

منبع: فصلنامه تاريخ اسلام ، شماره 4

يا أحْمَدُ! اِحْذَرْ أنْ تَكُونَ مِثْلَ الصَّبِيِّ إذا نَظَرَ إلَى الاْخْضَرِ وَالاْصْفَرِ أحَبَّهُ وَإذا أُعْطِيَ شَيْئاً مِنَ الْحُلْوِ وَالْحامِضِ اِغْتَرَّ بِهِ.

اى احمد! بپرهيز از اينكه مانند بچّه باشى كه هرگاه به سبز و زرد نظر مي افكند، به آنها دل مي بندد و يا ترش و شيرين در اختيارش قرار مي گيرد، نسبت به آن فريفته مي شود.

 مشاهده كامل حديث

نقل شده است كه شخصي به آن حضرت رسول (صلي الله عليه و آله و سلم) عرض كرد: "عَلّمنى". به من ياد بده؛ ولي نگفت به من چه چيز ياد بده. حضرت (صلي الله عليه و آله و سلم) به او حكمت عملي آموخت و فرمود: "عليكَ باليَأس عمّا فى أيدى الناس فَإنّه الغني الحاضر"⁽¹⁾ مگر نمي‌خواهي توانگر بشوي؟ قناعتْ و قطع طمع، توانگري است. ممكن است سرمايه دار، خود را "مستغني" بپندارد ولي انسان قناعت پيشه "غني" است كه بالاتر از "مستغني" است. غنا بي‌نيازي است و استغنا يعني اين كه انسان نيازمند باشد و چيزي كه نيازش را برطرف كند داشته باشد. اگر كسي مُحتاج باشد ولي چيزي كه حاجت او را رفع كند، داشته باشد اين "استغناء" است؛ امّا اگر كسي اصلاً محتاج نباشد، بهتر است. غنا وصف ذات اقدس اله است و مظاهر الهي، داراي غنا هستند.
آنگاه عرض كرد: بر تعليم بيفزا: "زدنى يا رسول الله". حضرت رسول (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: "إيّاك والطّمع فإنهُ الفقر الحا?ضر"⁽²⁾ طمع و آزمند بودن، فقر حاضر است. برخي انسانها از ترس فقر در آينده، هم اكنون به استقبال فقر مي‌روند! ممكن است وضع مالي آنان هم خوب باشد ولي چون زراندوز و آزمندند؛ مي‌گويند شايد در آينده محتاج بشويم.
اميرالمومنين علي (عليه السلام) نيز مي‌فرمايد: "النّاسُ مِن خوف الذّلّ متعجّلوا الذّل"⁽³⁾: بعضي براي اين كه مبادا ذليل شوند، به استقبال ذلّت مي‌روند! يعني حكومت جابرانه طاغيان را مي‌پذيرند و تحت سلطه آنان قرار مي‌گيرند.
سپس عرض كرد: "زِِِدنى يا رسول الله". حضرت رسول (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: "إذا هممْت باَمْرٍ تدبّر آخِرَه فَإن يَكُ رُشداً فاتّبِعْهُ وإن يَكُ غيّاً فَدَعْهُ"⁽⁴⁾: هر گاه خواستي كاري
انجام دهي، در مورد هدف و پايان آن فكر كن كه چيست. اگر پايانش خير بود، آن را انجام بده و اگر گمراهي و بدي بود، آن را ترك كن. اينها حكمتهايي است كه از معلّمِ حكيم يعني رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) رسيده است.

(1) محاسن برقي، ج 1، ص 80، ح 46.
(2) همان.
(3) شرح غرر الحكم، ج 2، ص 156.
(4) محاسن برقي، ج 1، ص 80، ح 46. / به نقل از سايت حضرت آيت الله جوادي آملي

متن كامل كتاب مهر تابان

آيت الله جوادي آملي

موسي كليم الله از مظلوم‌ترين انبياء است، او در حيات خود گرفتار بني‌اسرائيل بود و اينك نيز نام و دين او در اسارت صهيونيسم است.

انتخاب از سايت معظم له